флатаво́дчы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да флатаводца; уласцівы флатаводцу. Флатаводчы вопыт.
фла́тавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да флату. Флатавая папера.
флата́рый, ‑я, м.
Спец. Памяшканне, абсталяванае кварцавымі лямпамі ў шахцёрскіх гарадках і пасёлках.
флата́тар, ‑а, м.
1. Спецыяліст па флатацыі.
2. Рэчыва, якое прымяняецца для рэгулявання працэсу флатацыі.
флатацы́йны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які мае адносіны да флатацыі, прызначаны для флатацыі. Флатацыйны апарат. // Які атрымліваецца ў працэсе флатацыі. Флатацыйныя адходы.
флата́цыя, ‑і, ж.
Спец. Метад абагачэння карысных выкапняў, заснаваны на ўсплыванні здробненых частачак выкапня, у той час калі пустая парода асядае на дне абагачальнага прыстасавання.
[Англ. flotation — усплыванне.]
флаты́лія, ‑і, ж.
1. Злучэнне ваенных суднаў, прызначаных для дзеянняў на рэках, азёрах, у прыбярэжнай паласе мора. Рачная флатылія.
2. Атрад караблёў спецыяльнага прызначэння. Кітабойная флатылія. // Вялікая колькасць суднаў. За імі [першымі чоўнамі] адразу накіравалася цэлая флатылія, не менш дваццаці чоўнаў: гэта былі тыя хлопцы і дзяўчаты, якім карцела паглядзець, як будзе адбывацца ўся дзея. Дубоўка. / у перан. ужыв. Як плыты, гоніць вецер цяжкія хмары на поўдзень, і ахоплены роздумам аб лёсе народа пецярбургскі студэнт хоча плысці з флатыліяй хмар у родную Беларусь вестуном буры. У. Калеснік.
[Фр. flottille, іт. flottiglia.]
фла́тэр, ‑у, м.
Спец. Спалучэнне выгінальных і круцільных ваганняў у крылах і іншых элементах канструкцыі самалёта, што прыводзяць да разбурэння самалёта. Барацьба з флатэрам крыла самалёта.
[Англ. flutter.]
флаці́раванне, ‑я, н.
Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. флаціраваць.
флаці́равацца, ‑руецца; незак.
Спец. Падвяргацца флатацыі.