Verbum

уке́міць, ‑млю, ‑міш, ‑міць; зак., што і без дап.

Разм. Уцяміць, зразумець што‑н. Колькі ні тлумачылі, ён не мог укеміць.

уке́ўзаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад укеўзаць.

уке́ўзацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Упэцкацца, запэцкацца, умазацца ў што‑н.

уке́ўзаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Упэцкаць, запэцкаць, умазаць у што‑н. Укеўзаць касцюм у дзёгаць.

уке́ўзваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да укеўзаць.

укі́даны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад укідаць.

укіда́цца, ‑а́юся, ‑а́ешся, ‑а́ецца; незак.

1. Незак. да укінуцца (у 4 знач.).

2. Зал. да укіда́ць ​¹.

укі́даць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

1. Укінуць унутр чаго‑н. за некалькі прыёмаў. Укідаць сена ў хлеў. // Уцягнуць аснову кросен у ніты, бёрда.

2. Закідаць усё або частку чаго‑н. чым‑н. Укідаць дарогу каменнем.

укіда́ць ​¹, ‑а́ю, ‑а́еш, ‑а́е.

Незак. да укінуць.

укіда́ць ​², ‑а́ю, ‑а́еш, ‑а́е.

Незак. да укі́даць.

укі́двацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да укінуцца (у 1, 2 і 4 знач.).

2. Зал. да укідваць ​¹.

укі́дваць ​¹, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да укінуць.

укі́дваць ​², ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да укідаць.