Verbum

танкапра́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Род матыля. Хмелевы тапкапрад.

танкару́нны, ‑ая, ‑ае.

З тонкім руном, з тонкай шэрсцю. Танкарунная авечка.

танкаску́ры, ‑ая, ‑ае.

З тонкай скурай.

танкасло́йны, ‑ая, ‑ае.

Спец.

1. Які складаецца з тонкіх слаёў (пра драўніну). Танкаслойная сасна. Танкаслойная бяроза.

2. Які наносіцца тонкім слоем на што‑н.

танкаство́лы, ‑ая, ‑ае.

З тонкім ствалом. Сёлета я пасадзіла Танкастволы клён, Во вышэйшым за ўсе дрэвы Вырастае ён. Танк. Вясна-красуня ў бубен б’е. Зара, ярчэй гары! Сасонкі танкастволыя абуджаны ў бары. А. Александровіч.

танкаство́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае тонкі ствол (пра зброю).

танкастру́нны, ‑ая, ‑ае.

З тонкімі струнамі. Танкаструнны інструмент.

танкасце́нны, ‑ая, ‑ае.

З тонкімі сценамі або сценкамі. Танкасценныя вырабы. Танкасценны дом.

танкаце́лы, ‑ая, ‑ае.

Сухарлявы, стройны, з доўгім, вузкім целам. Танкацелы юнак.

танкашы́і, ‑яя, ‑яе.

З тонкай шыяй, які мае тонкую шыю. Танкашыі хлапец трымае вінтоўку на плячы прыкладам уверх. Карпюк.