асво́енасць, ‑і, ж.
Ступень асваення чаго‑н. Рэзка адрозніваецца асвоенасць глебавых масіваў на ўзвышшах і ў нізінах. Прырода Беларусі.
асво́ены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад асвоіць.
асво́іцца, асвоюся, асвоішся, асвоіцца; зак.
Прывыкнуць да незнаёмага асяроддзя, абставін і пад.; адчуць сябе свабодна дзе‑н. На другой ці трэцяй рэпетыцыі, калі Наташа больш-менш асвоілася ў хоры, Ала Міхайлаўна даручыла і ёй запяваць нейкую песню. Краўчанка. Учора Пеця здаваўся маўклівым.. Сёння асвоіўся, пасмялеў. Навуменка.
асво́іць, асвою, асвоіш, асвоіць; зак., што.
1. Навучыцца карыстацца чым‑н., авалодаць чым‑н. Асвоіць новую тэхніку. Асвоіць замежную мову. // Навучыцца вырабляць што‑н. Асвоіць вытворчасць новых станкоў. // Засвоіць, зразумець што‑н. Іван памагаў па матэматыцы — прагрэсіі, лагарыфмы, сінусы і косінусы Міця асвоіў як мае быць. Навуменка.
2. Уключыць у круг сваёй гаспадарчай дзейнасці; абжыць. Асвоіць цалінныя землі. // Выкарыстаць (грошы, сродкі і пад.). Асвоіць фонды. Асвоіць спадчыну. Асвоіць бюджэт.
асво́йванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. асвойваць — асвоіць.
асво́йвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да асвоіцца.
2. Зал. да асвойваць.
асво́йваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да асвоіць.
асво́йтацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Разм. Тое, што і асвоіцца. [Дзяўчынка] хутка асвойталася, пасмялела і разгаварылася. Сачанка. Пакрысе качкі асвойталіся і пачалі браць ежу з Люсіных рук. Даніленка.
асво́йтвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.
Незак. да асвойтацца.
асвядо́міць, ‑млю, ‑міш, ‑міць; зак., што.
Усвядоміць, зразумець усё да канца, цалкам.