Verbum

камбайнабудава́нне, ‑я, н.

Галіна машынабудавання, якая вырабляе камбайны.

камбайнава́нне, ‑я, н.

Уборка сельскагаспадарчых культур камбайнам. Суцэльнае прамое камбайнаванне.

камба́йнавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да камбайна. Камбайнавы агрэгат. Камбайнавы нож. // Які выконваецца з дапамогай камбайна. Камбайнавая ўборка збожжа. Камбайнавая здабыча вугалю.

камба́йнер, ‑а, м.

Механізатар, які працуе на сельскагаспадарчым камбайне. А цяпер вакол шчаціна пожні. Прыйдуць трактары араць сюды, Бо дажаў пшаніцы клін апошні Толькі што камбайнер малады. Смагаровіч.

камба́йнерка, ‑і, ДМ ‑рцы; Р мн. ‑рак; ж.

Разм. Жан. да камбайнер.

ка́мбала, ‑ы, ж.

Прамысловая марская рыба сямейства камбалавых са сплюснутым целам і вачамі на адным баку.

[Фінск. campela.]

ка́мбалавы, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да камбалы.

2. у знач. наз. ка́мбалавыя, ‑ых. Сямейства касцістых рыб, да якога адносяцца камбала, палтус і інш.

камба́т, ‑а, М ‑баце, м.

1. Камандзір батальёна.

2. Камандзір батарэі.

камбе́давец, ‑даўца, м.

Член камітэта беднаты. Упершыню з’яднаным гуртам Мы з камбедаўцамі вырашылі стварыць калгас. Куляшоў.

камбе́ды, ‑аў; адз. камбед, ‑а, М ‑бедзе, м.

Арганізацыі вясковай беднаты, якія існавалі з сярэдзіны і да канца і 918 года (на Беларусі — да 1919) і з’яўляліся галоўнай апорай дыктатуры пралетарыяту на вёсцы.

[Скарачэнне слоў: камітэты беднаты.]