рэ́йсавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да рэйса; які ходзіць па пэўным маршруце. Гэта быў не звычайны рэйсавы аўтобус, якіх так многа ходзіць цяпер па дарогах Палесся, а тэатральны. В. Вольскі. Дваццаць хвілін лёту, і рэйсавы самалёт, на якім знаходзіўся Павел, прызямліўся ў маскоўскім аэрапорце. Шыцік. Не, сабой Карней быў задаволены! Прыйшоў з арміі — адразу ж уладкаваўся матросам на рэйсавы цеплаход Гомель — Кіеў. Каршукоў.
рэ́йсмус, ‑а, м.
Спец. Інструмент для правядзейня ліній, паралельных краю якога‑н. вырабу ці дэталі. У сталярнай майстэрні студэнты вырабляюць цяпер рэйсмусы. «Звязда».
[Ням. Reißmaß.]
рэ́йсмусавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да рэйсмуса.
рэйсфе́дэр, ‑а, м.
Чарцёжны інструмент для правядзення ліній тушшу.
[Ням. Reißfeder.]
рэйсшы́на, ‑ы, ж.
Вялікая чарцёжная лінейка з перакладзінай пад прамым вуглом з аднаго канца.
[Ням. Reißschiene.]
рэ́йтар, ‑а, м.
Гіст. Салдат кавалерыі ў Заходняй Еўропе 16–17 стст. і ў Расіі 17 ст.
[Ад ням. Reiter — коннік.]
рэ́йтарскі, ‑ая, ‑ае.
Гіст. Які мае адносіны да рэйтара. Рэйтарская зброя. // У склад якога ўваходзяць рэйтары. Рэйтарскі полк. Рэйтарская конніца.
рэйту́зы, ‑аў; адз. няма.
1. Вузкія штаны ў абцяжку (першапачаткова для верхавой язды).
2. Жаночыя або дзіцячыя звычайна доўгія вязаныя штаны.
[Ад ням. Reithosen.]
рэ́йтынг, ‑а, м.
Спец. Індывідуальны лікавы каэфіцыент ацэнкі сілы гульні гросмайстра (шахмат, шашак). Найвышэйшы асабісты рэйтынг мае чэмпіён свету па шахматах Анатоль Карпаў.
[Англ. rating — ацэнка, клас, разрад.]
рэйхсве́р, ‑у, м.
Гіст. Назва ўзброеных сіл Германіі ў 1919–1935 гадах.
[Ням. Reichswehr.]