пры́вад, ‑а, М ‑дзе, м.
Тое, што і прывод 2. Ёсць жа ў краіне прадпрыемствы, якія выпускаюць .. [мясарубку] з электрычным прывадам, што дае магчымасць прыстасаваць яе для перапрацоўкі садавіны і гародніны, выціскання сокаў і г. д. «Звязда». Далей на ўсю шырыню сядзібы раскашавалася гумно, трошкі воддаль ад якога пад адмысловай паветкай стаяў назублены прывад малатарні. Сабаленка. — Ламачына, а не малатарня. Ды к таму і прывад няспраўны, — злосна буркнуў Вабейка. Хадкевіч.
прывадне́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. прывадняцца — правадніцца.
прывадні́цца, ‑ваднюся, ‑воднішся, ‑водніцца; зак.
Апусціцца на ваду, на паверхню вады (пра карабель, ракету і пад.). У 18 гадзін 54 мінуты маскоўскага часу 21 верасня 1968 года аўтаматычная станцыя ўвайшла ў атмасферу Зямлі.. і ў 19 гадзін 08 мінут прываднілася ў разліковым раёне ў акваторыі Індыйскага акіяна. «Звязда».
прывадны́, ‑ая, ‑ое.
Спец. Які мае адносіны да прывода 2. Прывадны вал. Прывадны пас. // Які дзейнічае з дапамогай прывода. Прывадны насос. Прывадны молат.
прывадня́цца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца.
Незак. да прывадніцца.
прыва́жаны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад прыважыць.
прыва́жвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да прыважваць.
прыва́жваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да прыважыць.
прыва́жыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць; зак., што і чаго.
Разм. Дадаць для павелічэння вагі чаго‑н.; даважыць.
прывазны́, ‑ая, ‑ое.
Прывезены, дастаўлены адкуль‑н. Прывазная сыравіна.