прачака́нены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад прачаканіць.
прачака́ніць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; зак., што.
1. Зрабіць чаканку чаго‑н.; аздобіць чаканкай.
2. Чаканячы, прабіць наскрозь.
3. і без дап. Чакапіць некаторы час.
прачака́ньвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да прачаканьваць.
прачака́ньваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да прачаканіць (у 1, 2 знач.).
прачака́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак., каго-чаго.
Доўга пачакаць; стаміцца ад доўгага чакання. Усе прачакаліся дзеда з Петрыкам і рашылі абедаць без іх. Місько. Гнецца пад вясеннім ветрам бэз, Стукаючы ў шыбіны табе, Ты ж чакаеш, прачакалася даўно, Каб, нарэшце, я пастукаў у акно. Лойка.
прачака́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што і чаго.
Чакаць некаторы час. Прачакаў дзед гадзіну, прачакаў другую. Колас. Паўлюкоўскі падаў апеляцыю і вось два гады з паловай прачакаў сваёй судовай справы. Машара.
прачарці́ць, ‑чарчу, ‑чэрціш, ‑чэрціць; зак., што.
1. Правесці лінію, робячы які‑н. чарцёж, малюнак. Прачарціць маршрут на карце.
2. і без дап. Чарціць некаторы час. Прачарціць увесь вечар.
прачаса́ны 1 і прачэ́саны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад прачасаць 1.
прачаса́ны 2 і прачэ́саны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад прачасаць 2.
прачаса́ць 1, ‑чашу, ‑чэшаш, ‑чэша; зак., што.
1. Апрацаваць валакно часаннем. Прачасаць лён.
2. перан. Пільна агледзець ці абстраляць якую‑н. мясцовасць, ловячы каго‑н., шукаючы чаго‑н. Калі Радзівіл акрыяў, дык загадаў прачасаць усе лясы, аколіцы, каб знайсці бунтара Саўку Траяна. Гурскі. Ноччу пры святле ракет гітлераўцы яшчэ раз прачасалі ўчастак паўднёвых варот, але, як і першы раз, нічога не выявілі. Лупсякоў.
3. і без дап. Часаць 1 некаторы час. Прачасаць лён цэлы тыдзень.
прачаса́ць 2, ‑чашу, ‑чэшаш, ‑чэша; зак., што.
1. Спец. Зрабіць, выраўняць што‑н. часаннем 2. Аляксей узяў з рук маладога цесляра сякеру. Прачасаў метры два з аднаго боку і адагнуўся. Пальчэўскі.
2. і без дап. Часаць 2 некаторы час. Прачасаць увесь дзень.
прача́хнуць, ‑не; зак.
Разм. Астудзіцца, зрабіцца халодным; ачахнуць. Печ прачахла.