Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

анатава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. анатаваць.

анатава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад анатаваць.

анатава́цца, ‑туецца; незак.

Зал. да анатаваць.

анатава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак. і незак., што.

Скласці (складаць) анатацыю.

ана́там, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне анатоміі або прэпаравання трупаў.

анатамі́раванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. анатаміраваць.

анатамі́раваны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад анатаміраваць.

анатамі́равацца, ‑руецца; незак.

Зал. да анатаміраваць.

анатамі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., што.

Прэпараваць труп, разрэзаць (разразаць) яго для навуковых або судова-медыцынскіх мэт.

анатамі́чка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн. ‑чак; ж.

Разм. Спецыяльна абсталяванае памяшканне пры навучальнай установе для ўскрыцця трупаў; анатамічны тэатр.