Verbum

пазраста́цца, ‑аецца; зак.

Зрасціся пры пераломах — пра многае. Паламаныя косці пазрасталіся.

пазрыва́ны ​¹, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад пазрываць ​¹.

пазрыва́ны ​², ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад пазрываць ​².

пазрыва́цца, ‑аецца; ‑аемся, ‑аецеся, ‑аюцца; зак.

1. Сарвацца, парваўшы прывязь — пра ўсіх, многіх. Пазрываліся сабакі з ланцугоў.

2. Пападаць уніз, не ўтрымаўшыся на чым‑н. — пра ўсіх, многіх або ўсё, многае. З гары пазрывалася каменне.

пазрыва́ць ​¹, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

1. Сарваць, аддзяліць ад галіны, сцябла ўсё, многае. Пазрываць кветкі.

2. З сілай рвануўшы, садраць усё, многае. Салдаты пазрывалі з сябе пагоны і кінулі пад ногі. Няхай. Вецер аканіцы Пазрываў з акон, Каля нашай хаты Ён пашкодзіў клён. Ляпёшкін. / у безас. ужыв. Усю ноч дзьмуў страшны вецер, усе тратуары засыпаны цэглай і атынкоўкай. Пазрывала вялікія лісты бляхі, паабурвала сцены. Лужанін. // Сапсаваць усё, многае. Пазрываць разьбу.

пазрыва́ць ​², ‑ае; зак., што.

Зрыць што‑н. у многіх месцах, зрыць усё, многае. Сапёры пазрывалі ўсё поле.

пазрэ́званы, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад пазрэзваць.

пазрэ́звацца, ‑аецца; зак.

Тое, што і пазразацца.

пазрэ́зваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Тое, што і пазразаць.

пазуме́нт, ‑а, М ‑нце, м.

Шытая золатам або срэбрам тасьма, якой аздабляюць мэблю, адзенне і інш. На вешалцы вісіць абшыты пазументамі кафтан. «Маладосць».

пазуме́нтавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да пазумента. Пазументавая майстэрня. // Які зроблены з пазумента або з пазументам. Пазументавы пояс.

пазуме́нтнік, ‑а, м.

Майстар, які вырабляе пазументы.