падслі́ніць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; зак., што.
Разм. Паслініць трохі або дадаткова. [Адам], сагнуўшыся над зверчанай цыгаркай падслініць беражок, каб заляпіць яе, кінуў: — Было [каханне]!.. Нікановіч.
падслу́жвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.
Незак. да падслужыцца.
падслужы́цца, ‑служуся, ‑служышся, ‑служыцца; зак.
Разм. Ліслівай паслужлівасцю дабіцца чыёй‑н. прыхільнасці. Толькі той-сёй з самых адпетых падлізнікаў, хочучы падслужыцца да начальства, станавіўся навыцяжку, як салдат, пасярод камеры. Колас.
падслу́ханы, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад падслухаць.
падслу́хаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.
Употай прыслухоўваючыся, пачуць што‑н. (сказанае другім, для другіх). [Буднік:] — Дужа часта соваў.. [Мікіта] не ў сваю справу нос, любіў падслухаць, дзе хто што гаворыць, паглядаў, хто куды пайшоў. Галавач. / у вобразным ужыванні. Цёмныя ночы тояць нейкі ўрачысты спакой, і неба ніжай нахіляецца да зямлі, каб падслухаць яе адвечную скаргу. Колас. // перан. Улавіць, зразумець чые‑н. пачуцці, думкі і пад. Фурсу здалося, што Вронісь падслухаў яго думкі. Баранавых. Родзяцца ў сэрцы дзіўныя думы, Хочацца пушчу падслухаць. Купала.
падслу́хванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. падслухваць.
падслу́хвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да падслухваць.
падслу́хваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да падслухаць.
падслухо́ўванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. падслухоўваць.
падслухо́ўвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да падслухоўваць.