Verbum

дэкрэтава́цца, ‑туецца; незак.

Зал. да дэкрэтаваць.

дэкрэтава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак. і незак., што.

Устанавіць (устанаўліваць) што‑н. дэкрэтам.

дэкрэ́тны, ‑ая, ‑ае.

Устаноўлены дэкрэтам (у 1 знач.).

•••

Дэкрэтны водпуск — водпуск па цяжарнасці.

Дэкрэтны час гл. час.

дэкстры́н, ‑у, м.

Прадукт з крухмалу, які ужываецца ў розных галінах прамысловасці ў якасці клейкага рэчыва.

[Фр. dextrine.]

дэкстры́навы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да дэкстрыну. Дэкстрынавая павязка.

дэлегава́цца, ‑гуецца; незак.

Зал. да дэлегаваць.

дэлегава́ць, ‑гую, ‑гуеш, ‑гуе; зак. і незак., каго-што.

Паслаць (пасылаць), выбраць (выбіраць) дэлегатам.

[Ад лац. delegare — накіроўваць, пасылаць.]

дэлега́т, ‑а, М ‑гаце, м.

Выбраны або прызначаны прадстаўнік якой‑н. арганізацыі, калектыву, дзяржавы; пасланец, упаўнаважаны. Дэлегат з’езда. Дэлегаты Генеральнай Асамблеі ААН. □ Часта Міхалка з Борухам ездзяць у горад дэлегатамі ад сялян. Бядуля.

дэлега́тка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Жан. да дэлегат.

дэлега́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да дэлегата, належыць яму. Дэлегацкі білет. Дэлегацкія абавязкі. □ Пракоп крыху сумеўся, адчуўшы трывогу і страх, і ўсё ніжэй і ніжэй стала апускацца яго дэлегацкая роля. Колас.