дэмабілізо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да дэмабілізаваць.
дэмагагі́чны, ‑ая, ‑ае.
Заснаваны на дэмагогіі, пранікнуты ёй. Дэмагагічная прамова. Дэмагагічны лозунг.
дэмаго́г, ‑а, м.
Той, хто карыстаецца дэмагагічнымі прыёмамі. Вось, вось яны гарланы-дэмагогі, Правакацыйных, чорных спраў майстры. Лойка.
дэмаго́гія, ‑і, ж.
Падман шырокіх народных мас прываблівымі, але лжывымі абяцаннямі і лозунгамі; беспрынцыпнае палітыканства. Салдаты супакоіліся, а потым некаторыя з іх самі пачалі выступаць, заклікаючы ўсіх не паддавацца правакацыйнай дэмагогіі. «Полымя». Сцверджанні аб роўнасці палітычных правоў усіх шляхціцаў незалежна ад іх маёмаснага становішча .. — проста дэмагогія і прапаганда. «Полымя». // Разм. Пра ўсякую пустую беспрадметную гаворку, прамову і пад. — Віктар, не разводзь дэмагогіі, — просіць Веньямін. — Пара спаць, гадзіна ночы. Тое, што скажаш, прыкладна вядома. Навуменка.
[Грэч. dēmagōgía.]
дэмаграфі́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да дэмаграфіі. Дэмаграфічныя звесткі.
дэмагра́фія, ‑і, ж.
Навука, якая даследуе склад, колькасць, змяненне насельніцтва.
[Ад грэч. dēmos — народ і graphō — пішу.]
дэмакра́т, ‑а, М ‑раце, м.
1. Прыхільна дэмакратыі.
2. Член буржуазнай дэмакратычнай партыі.
3. Уст. Той, хто паходзіць з народа, прытрымліваецца дэмакратычнага (у 2 знач.) ладу жыцця. Знаёміліся з Касцянком і Баранавым шэсць чалавек: міністр Мікалай Мікалаевіч, дэмакрат са знешняга выгляду і ў адносінах з людзьмі — просты, вясёлы. Шамякін.
дэмакра́тка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.
Жан. да дэмакрат.
дэмакратызава́цца, ‑зуюся, ‑зуешся, ‑зуецца; зак. і незак.
1. Стаць (станавіцца) больш дэмакратычным.
2. толькі незак. Зал. да дэмакратызаваць.
дэмакратызава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе; зак. і незак., што.
Ажыццявіць (ажыццяўляць) дэмакратызацыю чаго‑н. Дэмакратызаваць выбарчую сістэму.