дэмакратыза́цыя, ‑і,
Укараненне прынцыпаў дэмакратыі; перабудова дзяржавы, грамадства, арганізацыі і пад. на дэмакратычных асновах.
дэмакратыза́цыя, ‑і,
Укараненне прынцыпаў дэмакратыі; перабудова дзяржавы, грамадства, арганізацыі і пад. на дэмакратычных асновах.
дэмакраты́зм, ‑у,
1. Прызнанне і ажыццяўленне дэмакратыі.
2.
дэмакраты́чнасць, ‑і,
Уласцівасць дэмакратычнага.
дэмакраты́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Заснаваны на дэмакратыі, які ажыццяўляе дэмакратыю.
2.
дэмакра́тыя, ‑і,
1. Палітычны лад, пры якім вярхоўная ўлада належыць народу.
2. Спосаб кіраўніцтва якім‑н. калектывам, які забяспечвае шырокі ўдзел і рашаючы ўплыў усяго калектыву.
•••
[Ад грэч. dēmos — народ і kratos — сіла, улада.]
дэ́ман, ‑а,
1. У старажытнагрэчаскай міфалогіі — бажаство, дух, істота, нешта сярэдняе паміж чалавекам і богам.
2. У хрысціянскай міфалогіі — д’ябал, злы дух, нячыстая сіла.
3.
[Грэч. daimōn.]
дэманалагі́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да дэманалогіі.
дэманало́гія, ‑і,
Міфічныя уяўленні аб нячыстай сіле, злых духах, дэманах.
[Ад грэч. daimōn — бажаство, дух і logos — вучэнне.]
дэмані́зм, ‑у,
Уласцівасць дэманічнага.
дэмані́чны, ‑ая, ‑ае.
Уласцівы дэману; злы, каварны.