даражэ́ць, ‑эе; незак.
Разм. Рабіцца даражэйшым, павышацца ў цане. — Вайна... — уздыхае пан Жамбінскі. — І дровы, і вугаль.. і нават няшчасная якая італьянская кісліца — усё даражэе. Лынькоў.
дараза́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. даразаць — дарэзаць.
даразахава́льніца, ‑ы, ж.
Спец. Пасудзіна для захавання дароў і прычасця.
дараза́цца, ‑аецца; незак.
Зал. да даразаць.
дараза́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да дарэзаць.
да́рам, прысл.
Тое, што і дарма (у 1 і 2 знач.).
дарано́сіца, ‑ы, ж.
Спец. Пасудзіна, у якой свяшчэннаслужыцель носіць прычасце для прычашчэння па-за царквой.
дараста́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да дарасці.
дарасці́, ‑расту, ‑расцеш, ‑расце; ‑расцём, ‑расцяце; пр. дарос, ‑расла, ‑ло; зак.
1. Растучы, дасягнуць якой‑н. вышыні. Дрэва дарасло да страхі.
2. Дасягнуць якога‑н. узросту. Хаце гэтай было ўжо год пад восемдзесят, калі Люба дарасла да свайго юнацтва. Чорны. // перан.; (звычайна з адмоўем). Развіцца ў дастатковай ступені, дасягнуць патрэбнага ўзроўню. А тых, што спалохаліся і ўцяклі, ніхто не шкадаваў і не ўспамінаў — значыць, не вытрымалі першы экзамен, не дараслі, каб насіць пачэснае імя будаўніка. Грахоўскі.
дарашава́ты, ‑ая, ‑ае.
Шараваты (пра масць каня). Невялікі дарашаваты конік стараўся з усіх сіл і імчаў наўгалоп. Карпаў.