Verbum

выкрасці, ✂; зак.

Украсці тое, што ахоўваецца.

• В. сакрэтныя паперы.

|| незак. выкрадаць, ✂ і выкрадваць, ✂.

выкрут, ✂, м.

1. Незвычайны паварот.

   • Сцежка з выкрутам.
   • Скокі з выкрутамі.

2. перан. Прыём з хітрыкамі, які прымяняецца з мэтай дасягнуць чаго-н. або ўхіліцца ад чаго-н.

   • Гавары без выкрутаў.

выкрутасы, ✂, н. (разм.).

1. Мудрагелістыя, вычварныя рухі, лініі.

   • Язда з выкрутасамі.
   • Вырабляць нагамі в.

2. Мудрагелістыя моўныя звароты.

   • Слоўныя в.

3. перан. Хітрыкі, дзівацтвы.

   • Прызнаўся ва ўсім без выкрутасаў.

выкрутка, ✂, ж. (разм.).

Выхад (з цяжкага становішча).

• Няма ніякай выкруты.

выкрутлівы, ✂ (разм.).

Знаходлівы, скрытны.

• В. гаспадарнік.

|| наз. выкрутлівасць, ✂.

выкруціцца, ✂; зак.

1. Адкруціўшыся, выпасці.

   • Шруба выкруцілася.

2. Тое, што і вывіхнуцца (разм.).

   • Выкруцілася рука ў плячы.

3. Спрытна выслізнуць, вызваліцца.

   • В. з рук праціўніка.

4. перан. Выйсці з цяжкага становішча.

   • В. з бяды.

|| незак. выкручвацца, ✂.

выкруціць, ✂; зак.

1. Выняць круцячы.

   • В. лямпачку.

2. Сціскаючы кручэннем, выдаліць ваду.

   • В. выпаласканую сарочку.

3. Тое, што і высвідраваць.

   • В. дрылём дзірку.

4. Вывіхнуць, вывернуць (разм.).

   • В. руку.

|| незак. выкручваць, ✂.

выкрывальнік, ✂, м.

Той, хто выкрывае каго-, што-н.

• В. агрэсараў.
• В. недахопаў.

|| ж. выкрывальніца, ✂.

|| прым. выкрывальніцкі, ✂.

выкрывальны, ✂.

Які выкрывае каго-, што-н. і уласцівы выкрыванню.

• В. фельетон.
• Выкрывальная сіла.

|| наз. выкрывальнасць, ✂.

выкрык, ✂, м.

Гучны, адрывісты вокліч, крык.

• Знадворку даносіліся выкрыкі.