Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

вылечны, ✂.

Які паддаецца лячэнню.

  • Вылечная хвароба.

|| наз. вылечнасць, ✂.

вылечыцца, ✂; зак.

Стаць здаровым у выніку лячэння.

  • В. пасля ранення.

|| незак. вылечвацца, ✂.

вылечыць, ✂; зак.

Лечачы, зрабіць здаровым.

|| незак. вылечваць, ✂.

вылівак, ✂, м.

Яйцо, знесенае без шкарлупіны.

вылізаць, ✂.

Ачысціць лізаннем.

  • В. талерку.
  • Кошка вылізала кацяня.

|| незак. вылізваць, ✂.

вылік, ✂, м.

  1. гл. вылічыць.

  2. Утрыманая сума грошай.

    • Невялікі в.

◊

  • За вылікам каго-чаго, у знач. прыназ. — за выключэннем, акрамя каго-, чаго-н.

вылінялы, ✂.

  1. Які страціў першапачатковы колер.

    • Вылінялая майка.
  2. Які скончыў ліняць (пра жывёл, птушак).

выліняць, ✂; зак.

  1. гл. ліняць.

  2. Канчаткова паліняць.

    • Матэрыял выліняў.

выліты, ✂.

Вельмі падобны на каго-н.

  • Вадзік — в. бацька.

выліцца, ✂; зак.

  1. Выцечы, выйсці вон (пра вадкасць).

    • Вада вылілася з бочкі.
  2. перан., у што. Прыняць той або іншы выгляд, ператварыцца.

    • Раздражненне вылілася ў форму пратэсту.

|| незак. вылівацца, ✂.