Verbum

флюс​¹, ✂, м.

Нарыў пад надкосніцай, выкліканы хворым зубам, у сувязі з чым падпухае шчака.

|| прым. флюсны, ✂.

флюс​², ✂, м. (спец.).

Матэрыялы, што ўводзяцца ў шыхту для ўтварэння шлаку патрэбнага саставу.

|| прым. флюсавы, ✂ і флюсны, ✂.

флянс, ✂, м.

1. Адно каліва расады.

   • Флянсы капусты.

2. Бакавы парастак, пасынак.

|| прым. флянсавы, ✂.

флянсаваць, ✂; незак.

1. Садзіць, рассаджваць флянсы.

   • Ф. лес.

2. Абломваць непатрэбныя флянсы (у 2 знач.).

   • Ф. памідоры.

фокстэр’ер, ✂, м.

Невялікі сабака з пароды тэр’ераў, з якім палююць на лісіц, барсукоў і іншых невялікіх звяроў, што жывуць у норах.

фокус​¹, ✂, м.

1. Пункт перасячэння адбітых або праломленых прамянёў, якія падаюць на аптычную сістэму паралельным пучком.

2. Пункт, у якім прадмет, што фатаграфуецца або разглядаецца пры дапамозе аптычнага прыбора, мае найлепшую рэзкасць, выразнасць.

   • Навесці лінзы на ф.

3. Ачаг запаленчага працэсу ў арганізме (спец.).

   • Ф. у лёгкіх.

4. перан. Цэнтр якіх-н. з’яў, уласцівасцей, падзей (кніжн.).

|| прым. факальны, ✂ і фокусны, ✂.

фокус​², ✂, м.

1. Лоўкі прыём, заснаваны на абмане зроку, увагі пры дапамозе хуткага і ўмелага руху, спрыту.

   • Дзіўны ф.

2. перан. Лоўкая хітрасць.

3. звычайна; перан. Капрызы, прычуды (разм.).

   • Вечныя фокусы з ядой.

|| прым. фокусны, ✂.

• Фокуснае мастацтва.

фокуснік, ✂, м.

Артыст, які паказвае фокусы 2 (у 1 знач.).

|| ж. фокусніца, ✂.

|| прым. фокусніцкі, ✂.

фокуснічаць, ✂; незак.

1. Рабіць што-н. не так, як трэба.

   • Вы зноў фокуснічаеце!

2. Займацца якімі-н. хітрасцямі, выдумкамі.

|| наз. фокуснічанне, ✂.

фольга, ✂, ж.

Вельмі тонкі металічны ліст, ужываецца ў вытворчасці люстэркаў, для упакоўкі харчовых прадуктаў і пад.

|| прым. фольгавы, ✂.