Verbum

тэхнакрат, ✂, м.

Прадстаўнік тэхнакратыі.

тэхнакратыя, ✂, ж., зб.

Высокакваліфікаваныя спецыялісты ў галіне тэхнікі, якія ўдзельнічаюць у кіраванні вытворчасцю і ў ажыццяўленні ўрадавай эканамічнай палітыкі.

|| прым. тэхнакратычны, ✂.

тэхналогія, ✂, ж.

Сукупнасць вытворчых метадаў і працэсаў у пэўнай галіне вытворчасці, а таксама навуковае апісанне спосабаў вытворчасці.

• Т. апрацоўкі металаў.

|| прым. тэхналагічны, ✂.

• Т. працэс.

тэхнік, ✂, м.

1. Спецыяліст з сярэдняй тэхнічнай адукацыяй.

2. Спецыяліст у галіне тэхнікі, тэхнічных навук.

тэхніка, ✂, ж.

1. Кола навук, звязаных з вывучэннем і стварэннем сродкаў вытворчасці, прылад працы.

   • Навука і т.

2. Сукупнасць сродкаў працы, ведаў і дзейнасці, што служаць для стварэння матэрыяльных каштоўнасцей.

   • Авалодаць тэхнікай.

3. Сукупнасць прыёмаў, што выкарыстоўваюцца ў якой-н. галіне дзейнасці або мастацтве.

   • Музычная т.
   • Т. справаводства.

4. зб. Машыны, розныя прылады той ці іншай галіны вытворчасці.

   • Рамонт тэхнікі.
   • Ваенная т.

|| прым. тэхнічны, ✂.

тэхнікум, ✂, м.

Сярэдняя тэхнічная або наогул спецыяльная навучальная ўстанова.

• Сельскагаспадарчы т.
• Гандлёвы т.

|| прым. тэхнікумаўскі, ✂.

тэхніцызм, ✂, м. (кніжн.).

Празмернае захапленне тэхнічным бокам якой-н. справы на шкоду яе сутнасці.

тэхнічка, ✂, ж. (разм.).

1. Работніца, якая прыбірае памяшканне; прыбіральшчыца.

2. Машына тэхнічнай дапамогі.

тэхнічны, ✂.

1. гл. тэхніка.

2. Які мае адносіны да работы машын і механізмаў; звязаны з абслугоўваннем тэхнікі якой-н вытворчасці.

   • Тэхнічныя навыкі, прыёмы.

3. Які падлягае выкарыстанню або апрацоўцы ў прамысловасці.

   • Тэхнічная вада.

4. Які выконвае розныя дапаможныя работы ў якой-н. справе, не адказны.

   • Т. сакратар.

5. Які вызначаецца высокай тэхнікай, майстэрствам (у спорце, мастацтве).

   • Т. футбаліст.

|| наз. тэхнічнасць, ✂.

тэхнолаг, ✂, м.

Спецыяліст па тэхналогіі вытворчасці.