Verbum

трубадур, ✂, м.

1. Сярэдневяковы правансальскі (у паўднёвай Францыі) паэт-спявак.

2. перан., чаго. Той, хто ўслаўляе, прапагандуе што-н. (кніжн.).

|| прым. трубадурскі, ✂.

трубаправод, ✂, м.

Сістэма злучаных паміж сабой труб для перадачы на адлегласць вадкасці, газаў, пары і пад.

• Газавы т.

|| прым. трубаправодны, ✂.

трубаправодчык, ✂, м.

Спецыяліст па збудаванню і рамонту трубаправода.

трубапракатны, ✂.

Звязаны з вырабам металічных труб пракаткай.

• Т. завод.

трубаўкладчык, ✂, м.

1. Рабочы па ўкладцы труб.

2. Перасовачны пад’ёмны кран для ўкладкі труб у траншэі трубаправода.

трубач, ✂, м.

Музыкант, які іграе на трубе.

трубачка, ✂, ж.

1. гл. трубка.

2. Кандытарскі выраб у форме трубкі (у 1 знач.).

   • Пірожнае-трубачка.
   • Т. з крэмам.

трубіць, ✂; незак.

1. Дзьмучы ў трубку, прымушаць яе гучаць.

2. Гучаць (пра трубу).

   • Трубяць трубы.

3. Гукамі трубы падаваць сігнал да чаго-н.

   • Т. трывогу.
   • Т. збор.

4. перан., аб кім-чым. Настойліва распаўсюджваць якія-н. чуткі (разм.).

5. перан., што і без дапаўнення. Многа есці (разм.).

   • Т. хлеб.

|| зак. пратрубіць, ✂, раструбіць, ✂ і струбіць, ✂.

трубка, ✂, ж.

1. гл. труба.

2. Назва розных прыбораў і прыстасаванняў звычайна цыліндрычнай формы, а таксама ў біялогіі і анатоміі: назва розных полых органаў цыліндрычнай формы.

   • Рэнтгенаўская т.
   • Дыхальная т.

3. Частка тэлефоннага апарата з устройствам для слухання і мікрафонам.

   • Зняць трубку.

4. Рулон, скрутак якога-н. матэрыялу; тое, што мае форму вузкай трубы.

   • Т. палатна.

|| памянш. трубачка, ✂.

|| прым. трубачны, ✂ і трубкавы, ✂.

• Трубачны завод.
• Трубачныя рыштаванні.

трубчасты, ✂ і трубкаваты, ✂.

1. Які мае форму трубы, трубкі.

   • Трубчастая косць.

2. Які складаецца з труб, трубак.

   • Трубчастая студня.
   • Трубчастае сцябло.