Verbum

таемнік, ✂, м.

Шматгадовая травяністая бесхларафільная расліна, якая паразітуе на каранях ляшчыны, вольхі і пад.

таемны, ✂.

1. Скрыты, невядомы, непрыкметны для іншых.

2. Загадкавы, невядомы, акружаны тайнай.

3. У якім скрыта тайна​¹ (у 2 знач.).

|| наз. таемнасць, ✂.

таз​¹, ✂, м.

Шырокая і неглыбокая круглая металічная або пластмасавая пасудзіна.

• Т. для варэння.

|| памянш. тазік, ✂.

таз​², ✂, м.

Частка шкілета чалавека і жывёлін — касцявы пояс, які апіраецца на ніжнія (у жывёлін — на заднія) канечнасці і з’яўляецца апорай для пазваночніка.

|| прым. тазавы, ✂.

• Тазавыя косці.

тазасцегнавы, ✂.

Які злучае сцягно з тазавай косцю, які знаходзіцца на месцы іх сутыкнення.

• Т. сустаў.

таінства, ✂, н.

У хрысціянстве: абрад (хрышчэнне, прычашчэнне, споведзь), які пасылае веруючым цудадзейную сілу, боскую ласку.

таіцца, ✂; незак.

1. Не расказваць чаго-н., скрываючы ад іншых; праяўляць скрытнасць.

   • Гаварыць і не т.

2. Хавацца, скрывацца.

   • Т. пад кустом.

3. Быць, існаваць у кім-, чым-н. у скрытым выглядзе, не праяўляючыся.

   • У душы таілася трывога.

таіць, ✂; незак.

1. Трымаць у тайне, скрываць ад іншых што-н.

   • Т. сваё мінулае.

2. Мець, заключаць у сабе што-н. знешне непрыкметнае, яшчэ не выяўленае.

   • Зямля тоіць у сваіх нетрах яшчэ многа невядомага.

тайга, ✂, ж.

На поўначы Еўропы, Азіі і Амерыкі: дзікі хваёвы лес.

• Сібірская т.

|| прым. таежны, ✂ і тайговы, ✂.

тайком, прысл.

Употай, непрыкметна.

• Прабрацца т.