Verbum

суцішыць, ✂; зак.

1. Супакоіць, давесці да стану спакою, уціхамірыць.

   • С. дзяцей.

2. Змякчыць, зрабіць менш адчувальным; аслабіць,прыглушыць якое-н. пачуццё.

   • С. боль.
   • С. хваляванне.

3. Прыцішыць, затрымаць (чый-н. ход, рух і пад.).

   • С. каня.
   • С. бег.

|| незак. суцішаць, ✂.

|| наз. суцішэнне, ✂.

суцэльнаметалічны, ✂.

Зроблены поўнасцю з металу.

• С. вагон.

суцэльны, ✂.

1. Які цягнецца без прамежкаў, цалкам займае сабой усю прастору.

   • Суцэльная паласа асфальту.

2. Такі, які ахоплівае ўсіх ці ўсё; паўсюдны, усеагульны.

   • Суцэльная электрыфікацыя.
   • Суцэльная парода (якая не падзяляецца на пласты па сваёй структуры).

3. Зроблены з аднаго кавалка; не састаўны.

   • Падлога з суцэльных дошак.

|| наз. суцэльнасць, ✂.

суцяга, ✂, м.; ✂, ж., ✂ (разм. неадабр.).

Суцяжнік, суцяжніца.

суцяжнік, ✂, м. (разм. неадабр.).

Чалавек, які займаецца суцяжніцтвам, цяганінай па судах.

|| ж. суцяжніца, ✂.

|| прым. суцяжніцкі, ✂.

суцяжнічаць, ✂; незак. (разм. неадабр.).

Займацца цяжбамі, маючы да гэтага схільнасць, інтарэс.

|| наз. суцяжніцтва, ✂.

суцяшальнік, ✂, м.

Той, хто суцяшае, суцешыў каго-н.

|| ж. суцяшальніца, ✂.

суцяшальны, ✂.

Які дае палёгку, супакаенне.

• С. адказ.
• У яго не знайшлося сказаць нічога суцяшальнага (наз.).

|| наз. суцяшальнасць, ✂.

суцяшэнне, ✂, н.

1. гл. суцешыць.

2. Тое (той), што (хто) суцяшае, радуе каго-н.

   • Ні ў чым няма мне суцяшэння.
   • Адно с. — гэта старэйшы сын.

сучаснасць, ✂, ж.

1. гл. сучасны.

2. Сучасная эпоха, рэчаіснасць.

   • Адлюстраванне сучаснасці ў спектаклі.