Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

сучаснік, , м.

Чалавек, які жыве ў адзін і той жа час з кім-, чым-н.

  • Мы — сучаснікі вялікіх падзей.

|| ж. сучасніца, .

сучасны, .

  1. Які мае адносіны да цяперашняга часу, да адной эпохі з кім-н.

    • С. беларускі раман.
    • Сучасныя Якубу Коласу паэты.
  2. Які мае адносіны да сённяшняга; цяперашні.

    • Сучаснае жыццё.
    • Сучасныя падзеі.
  3. Які адпавядае патрабаванням свайго часу, не адсталы.

    • Сучасная тэхніка.
    • Сучасныя ідэі.
  4. сучаснае: Падзеі, якія адбываюцца цяпер, у дадзены час; цяперашні час.

    • Пра сучаснае можна многа гаварыць.

|| наз. сучаснасць, .

сучляненне, , н.

  1. гл. сучляніць.

  2. Від, спосаб змацавання асобных частак дэталей, секцый чаго-н., а таксама месца такога змацавання.

    • Шарнірнае с.

сучляніць, ; зак.

Злучыць, змацаваць разам.

  • С. часткі канструкцыі.

|| незак. сучляняць, .

|| наз. сучляненне, .

сучча, , н., зб.

Сукі.

  • Назбіраць сучча.

суччын, .

Які належыць сучцы, зроблены для сучкі.

  • С. сын (разм. лаянк.).
  • Суччына будка.

суш, , ж.

  1. Сухое, без дажджоў надвор’е; засуха.

    • Увесь май стаяла с.
  2. Што-н. сухое, пазбаўленае вільгаці (напр., сухая зямля, сухое галлё).

суша, , ж.

Зямля ў процілегласць воднай прасторы.

  • Вярнуцца з мора на сушу.

сушаны, .

Высушаны, нарыхтаваны спосабам сушкі.

  • Сушаныя грыбы.
  • Сушаная рыба.

сушка, , ж.

Малы, тонкі і сухі абаранак.

|| прым. сушачны, .