Verbum

спусціць, ✂; зак.

1. Перамясціць зверху ўніз.

   • С. вяроўку.
   • С. бульбу ў склеп.
   • С. каго-н. з лесвіцы (таксама перан. выгнаць, прагнаць; разм.).

2. Паставіць на ваду (пра судна).

   • С. новы карабель.

3. Пусціць, вызваліўшы ад прывязі.

   • С. сабаку з ланцуга.

4. Пераслаць, накіраваць што-н. у ніжэйстаячую арганізацыю.

   • С. распараджэнне.
   • С. план.

5. Выпусціць пару, вадкасць і пад. адкуль-н.

   • С. пару з катла.
   • С. ваду з радыятара.

6. Вызваліць (якую-н. ёмістасць) ад вадкасці, газу і пад.

   • С. балон.
   • С. камеру мяча.

7. Палягчэць у вазе (разм.).

   • С. кілаграмаў пяць.

8. Вызваліць з замацаванага становішча (пра дэталі механізмаў).

   • С. курок.

9. Спілаваўшы, паваліць (пра дрэва; разм.).

   • С. дзве бярозы.

10. перан. Поўнасцю збыць, прадаць.

    • С. гаспадарку.
    • С. грошы (зрасходаваць).

11. Збавіць цану.

    • С. колькі рублёў.

12. перан., што і без дапаўнення. Пакінуць без пакарання які-н. учынак.

    • Гэтай правіннасці нельга с.

◊

• Спусціць з вока каго (разм.) — перастаць назіраць, сачыць за кім-н.

• Спусціць юху (разм.) — разбіць нос да крыві.

|| незак. спускаць, ✂.

|| наз. спусканне, ✂ і спуск, ✂.

спухлы, ✂ (разм.).

Які спух, апух.

спыніцца, ✂; зак.

1. Перастаць рухацца, спыніць што-н. рабіць, устрымацца ад якога-н. дзеяння.

   • С. на паўдарозе.
   • Матор спыніўся.
   • Гэты чалавек не спыніцца ні перад чым (перан. пойдзе на любыя ўчынкі).

2. Часова размясціцца, пасяліцца дзе-н.

   • С. ў гасцініцы.

3. Пра развіццё, ход і пад.: прыпыніцца, перарвацца.

   • Работы па ўкладцы труб спыніліся.

4. на кім-чым. Пра погляд, увагу, думкі і пад.: затрымацца на кім-, чым-н.

   • Мой позірк спыніўся на сыне.

5. на кім-чым. Прыйсці да якога-н. рашэння, спыніць свой выбар на кім-, чым-н.

   • С. на выбары маладога кандыдата.

|| незак. спыняцца, ✂.

спыніць, ✂; зак.

1. Затрымаць рух, ход, працу каго-, чаго-н., не даць магчымасці рухацца каму-, чаму-н.

   • С. канвеер.
   • Вінцэсь спыніў крокі.

2. Стрымаць, забараніць што-н.

   • С. бойку свавольнікаў.
   • С. распаўсюджванне хлусні.

3. перан., што на кім-чым. Накіраваць на каго-, што-н., засяродзіць на кім-, чым-н.

   • С. свой выбар на маладым спецыялісце.

|| незак. спыняць, ✂.

|| наз. спыненне, ✂.

спырскаць, ✂; зак.

1. Пакрапіць пырскамі, апырскаць.

   • С. вадой падлогу.

2. Выпырскаць, зрасходаваць.

   • С. увесь адэкалон.

|| незак. спырскваць, ✂.

|| наз. спырскванне, ✂.

спырснуць, ✂; зак.

Пырскаючы на каго-, што-н., намачыць, апырскаць.

• С. бялізну.
• С. твар адэкалонам.

|| незак. спырскваць, ✂.

|| наз. спырскванне, ✂.

спырхнуць, ✂; зак.

Хутка ўзляцець, зляцець адкуль-н. (пра птушку, матылька і пад.).

• Верабей спырхнуў з куста.

|| незак. спырхваць, ✂.

спытацца, ✂; зак.

1. Звярнуцца з пытаннем.

   • Спытайся, калі ён будзе дома.

2. чаго. Папрасіць дазволу ўзяць або даць ці зрабіць што-н.

   • С. дазволу перадрукаваць пастанову.

спытаць, ✂; зак.

1. каго. Звярнуцца да каго-н. з пытаннем, каб даведацца аб чым-н.

   • — Што рабіць далей? — спытала лабарантка.

2. што і чаго. Папрасіць што-н., звярнуцца з якой-н. просьбай.

   • С. дазволу паехаць па прэпараты.

3. з каго. Ускласці на каго-н. адказнасць за ўчынкі; спагнаць (разм.).

   • З яго за ўсё спытаюць.

спявак, ✂, м.

Той, хто ўмее спяваць; для каго спевы з’яўляюцца прафесіяй.

|| ж. спявачка, ✂.