Verbum

скіф, ✂, м.

Вузкая доўгая і лёгкая гоначная лодка для акадэмічнай грэблі.

скіфы, ✂, м.

Агульная назва стэпавых плямён, якія вандравалі або жылі аседла за некалькі вякоў да н.э. у паўночным Прычарнамор’і і прылеглых да яго тэрыторыях.

|| прым. скіфскі, ✂.

склад​¹, ✂, м.

1. Спецыяльнае месца, памяшканне для захоўвання чаго-н.

   • С. для розных прамысловых тавараў.

2. Запас тавараў, матэрыялаў, зложаных у адным месцы.

   • Склады сыравіны.

|| прым. складскі, ✂.

склад​², ✂, м.

1. Сукупнасць частак, якія ўтвараюць адзінае цэлае; структура.

• Лексічны с. мовы.

1. чаго або які. Сукупнасць людзей, якія ўтвараюць які-н. калектыў, арганізацыю.

   • С. праўлення саўгаса.

2. Постаць, фізічны выгляд, будова (чалавека, жывёліны).

   • Спартыўнага складу юнак.

3. Асаблівасці думак, розуму і звычак, характар чаго-н.

   • Паэтычны с. душы.
   • Нацыянальны с. характару.

4. Парадак, сэнс, зладжанасць.

   • Жадаю вам ладу і складу.

склад​³, ✂, м.

Гук або спалучэнне гукаў, што вымаўляюцца адным штуршком выдыхнутага паветра.

• Націскны с.
• Дзяліць словы на склады.

○

• Адкрыты склад — склад, які канчаецца на галосны гук.

• Закрыты склад — склад, які канчаецца на зычны гук.

|| прым. складовы, ✂.

• Складовае пісьмо (у якім знакамі абазначаюцца склады, а не гукі).

складаемае, ✂, н.

У матэматыцы: велічыня (лік), якая складваецца з другой велічынёй (лікам).

складальнік, ✂, м.

Той, хто складае што-н., аўтар.

|| ж. складальніца, ✂.

|| прым. складальніцкі, ✂.

складаназалежны, ✂.

У граматыцы: які адносіцца да пабудовы складаных сказаў па спосабу падпарадкавання.

• С. сказ.

складаназлучаны, ✂.

У граматыцы: які адносіцца да пабудовы складаных сказаў па спосабу злучэння.

• С. сказ.

складанакветныя, ✂, н. (спец.).

Сямейства двухдольных травяністых раслін з дробнымі кветкамі, сабранымі ў суквецце, падобнае на адну кветку.