Verbum

склеіць, ✂; зак.

1. гл. клеіць.

2. Змацаваць клеем.

   • С. лісты паперы.

3. перан. Наладзіць, аднавіць (разм.).

   • Не с. дружбу пасля такой сваркі.

|| незак. склейваць, ✂.

|| наз. склейванне, ✂ і склейка, ✂.

склеп, ✂, м.

1. Паглыбленае ў зямлю, закрытае памяшканне для захоўвання прадуктаў, віна, пораху і пад.

   • Вінны с.
   • Парахавы с.

2. Закрытае падземнае памяшканне, у якім устанаўліваюцца дамавіны з нябожчыкамі.

   • Пахавальны с.

|| памянш. скляпок, ✂.

|| прым. склепавы, ✂.

• Склепавая сырасць.

склероз, ✂, м.

Ушчыльненне органаў у выніку перараджэння іх тканкі ў цвёрдую злучальную тканку, у шчыльную масу.

• С. сасудаў.
• С. ныркі.

|| прым. склератычны, ✂ і склерозны, ✂.

• Склератычны працэс.
• Склерозныя з’явы.

склеротык, ✂, м. (разм.).

Чалавек, які хварэе на склероз.

|| ж. склератычка, ✂.

склёпка, ✂, ж.

1. гл. скляпаць.

2. Месца, дзе скляпана што-н.

склікаць, ✂; зак.

1. Паклікаўшы, запрасіўшы, сабраць у адным месцы (многіх).

   • С. сяброў у госці.

2. Сабраць удзельнікаў (сходу, нарады, калегіяльнага органа і пад.) для работы.

   • С. сесію.

|| незак. склікаць, ✂.

|| наз. скліканне, ✂.

склока, ✂, ж.

Сварка, непрыязныя адносіны на глебе дробных інтрыг, барацьбы асабістых інтарэсаў.

• Развесці склоку.

склон, ✂, м.

У граматыцы: словазменная катэгорыя іменных часцін мовы, якая выражаецца флексіямі.

• Родны с.
• Клічны с.

|| прым. склонавы, ✂.

• Склонавыя канчаткі.

склочнік, ✂, м. (неадабр.).

Чалавек, які займаецца склокамі.

|| ж. склочніца, ✂.

|| прым. склочніцкі, ✂.

склочнічаць, ✂; незак. (неадабр.).

Учыняць склокі.

|| наз. склочніцтва, ✂.