Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

прыцячы, ; зак.

Пра цякучую вадкасць: паявіцца дзе-н.

  • Вада прыцякла ў лагчыну.

|| незак. прыцякаць, .

прычал, , м.

  1. гл. прычаліць.

  2. Вяроўка, канат, якім прычальваюць.

    • Замацаваць, кінуць, падаць п.
  3. Месца, дзе прычальваюць.

    • Карабель стаіць каля прычала.

|| прым. прычальны, .

прычаліць, ; зак.

  1. Падвёўшы да берага (зямлі), прывязаць (судна, дырыжабль).

  2. Пра судна, дырыжабль: падысці, прыстаць.

|| незак. прычальваць, .

|| наз. прычал, і прычальванне, .

прычапіцца, ; зак.

  1. Моцна зачапіўшыся, павіснуць.

    • Да вопраткі прычапіліся ваўчкі.
  2. перан. Тое, што і прыстаць (у 2 знач.; разм.).

    • Прычапілася хвароба.
  3. перан. Тое, што і прыдрацца (разм. неадабр.).

    • П. да дробязі.

|| незак. прычэплівацца, і прычапляцца, .

прычапіць, ; зак.

  1. Зачапіўшы за што-н., прывесіць або прышпіліць (разм.) да чаго-н.

    • П. значок.
  2. Счапіўшы, далучыць, прымацаваць.

    • П. касілку да трактара.

|| незак. прычэпліваць, і прычапляць, .

|| наз. прычэпка, і прычэпліванне, .

прычапны, .

Такі, які рухаецца як прычэп.

  • П. вагон (у трамвая).
  • П. агрэгат.

прычараваць, ; зак.

Прывабіць сваёй прыгажосцю або іншымі якасцямі.

|| незак. прычароўваць, .

прычасаць, ; зак.

Прыгладзіць грэбенем (валасы), зрабіць прычоску каму-н.

  • П. валасы.
  • П. дзіця.

|| незак. прычэсваць, .

|| звар. прычасацца, .

|| незак. прычэсвацца, .

|| наз. прычэсванне, .

прычасціцца, ; зак.

У веруючых: прыняць прычасце (у 1 знач.).

|| незак. прычашчацца, .

прычасціць, ; зак.

У веруючых: справіць над кім-н. абрад прычашчэння.

|| незак. прычашчаць, .