Verbum

прамінуць, ✂; зак.

1. Прайсці, праехаць міма каго-, чаго-н.

   • П. вёску.

2. Прайсці, мінуць (пра час, здарэнні і пад.).

   • Прамінуў яшчэ адзін дзень.

3. Зрабіць пропуск у чым-н.

   • П. радок.

4. перан. Прапусціць, абысці.

   • Яго прозвішча выпадкова прамінулі.
   • Нельга п. гэтага пытання.

|| незак. прамінаць, ✂.

прамова​¹, ✂, ж.

Публічнае выступленне.

• Выступіць з прамовай.
• Віншавальная прамова.

прамова​², ✂, ж.

Незасведчаная пісьмовымі помнікамі, рэканструяваная параўнальна-гістарычным метадам старажытная мова-аснова, з якой пазней узніклі мовы, што адносяцца да дадзенай сям’і (напр. праславянская мова ў адносінах да беларускай, рускай, украінскай, польскай, балгарскай і інш.).

прамовіць, ✂; зак.

Сказаць, вымавіць.

• Не п. ні слова.

|| незак. прамаўляць, ✂.

прамоклы, ✂.

Насычаны вільгаццю; мокры ад дажджу, сырасці.

• Прамоклае паліто.

|| наз. прамокласць, ✂.

прамокнуць, ✂; зак.

1. Прапусціўшы вільгаць, стаць мокрым, вільготным.

   • Кашуля прамокла ад поту.
   • П. пад дажджом.
   • Прамоклі ногі.

2. Пра чалавека: трапіўшы пад дождж ці ў сырое, мокрае месца, апынуцца ў мокрым адзенні, абутку.

   • Ён увесь прамок.

|| незак. прамакаць, ✂.

прамоўца, ✂, м.

Той, хто выступае з прамовай, а таксама чалавек, які валодае дарам гаварыць прамовы.

• Таленавіты п.

|| прым. прамоўніцкі, ✂.

прамтавары, ✂.

Прамысловыя тавары.

|| прым. прамтаварны, ✂.

• П. магазін.

прамудрасць, ✂, ж.

1. Глыбокая мудрасць (уст.).

2. Што-н. цяжкае для разумення, засваення (разм. іран.).

   • Ніякай прамудрасці тут няма.

прамудры, ✂ (уст.).

Поўны прамудрасці (у 1 знач.).

• П. стары.