Verbum

прадракальнік, ✂, м. (кніжн.).

Той, хто прадракае, прадказвае што-н. наперад.

|| ж. прадракальніца, ✂.

прадраканне, ✂, н. (кніжн.).

1. гл. прадрачы.

2. Прадказанне, прароцтва, тое, што прадракаюць.

   • Прадраканні не заўсёды збываюцца.

прадрацца, ✂; зак.

1. Прадзіравіцца, знасіцца да дзірак.

   • Шкарпэткі прадраліся.

2. Прабрацца з цяжкасцю, прабіцца праз што-н.

   • П. праз гушчар.

|| незак. прадзірацца, ✂.

прадраць, ✂; зак.

1. Прадзіравіць, знасіць да дзірак.

   • П. рукавы на локцях.

2. Прарваць чым-н. вострым.

   • П. страху.

◊

• Вочы прадраць (разм. неадабр.) — прачнуцца.

|| незак. прадзіраць, ✂.

прадрачы, ✂; зак. (кніжн.).

Наперад прадказаць тое, што будзе, адбудзецца.

|| незак. прадракаць, ✂.

прадрашыць, ✂; зак.

Рашыць наперад.

• П. пытанне.

|| незак. прадрашаць, ✂.

прадрукаваць, ✂; зак.

Правесці які-н. час друкуючы.

• Давялося п. дзве гадзіны.

прадставіцца, ✂; зак.

1. каму і без дапаўнення. Назваць сябе, знаёмячыся.

   • П. прысутным.

2. Уявіцца, паказацца.

   • Яго словы прадставіліся цяпер у іншым святле.

3. Узнікнуць, надарыцца.

   • Прадставіўся зручны выпадак.

|| незак. прадстаўляцца, ✂.

|| наз. прадстаўленне, ✂.

прадставіць, ✂; зак.

1. каго-што каму. Даставіць, паказаць, прад’явіць.

   • П. дакументы.
   • П. доказы.

2. каго (што) каму. Пазнаёміць з кім-н.

   • П. новага выкладчыка педагагічнаму савету.

3. каго (што) да чаго. Прызнаўшы дастойным чаго-н., хадайнічаць аб чым-н. (аб павышэнні, узнагародзе і пад.).

   • П. да ўзнагароды.

|| незак. прадстаўляць, ✂.

|| наз. прадстаўленне, ✂.

прадстаўленне, ✂, н.

1. гл. прадставіцца, -ць.

2. Пісьмовая заява з прапановай аб чым-н. (афіц.).

   • П. аб пераводзе на новую пасаду.