Verbum

порхаўка, ✂, ж.

Шарападобны грыб, мякаць якога пры высыханні ператвараецца ў цёмны пыл.

• Забялеліся ўзлескі ад порхавак.

порцік, ✂, м.

Крытая галерэя з калонамі, якая прылягае да вялікага будынка.

• Грэчаскі п.

порцыя, ✂, ж.

1. Пэўная доля, колькасць чаго-н. (пераважна пра ежу).

2. Ежа, разлічаная на аднаго едака ў сталовай ці рэстаране.

   • П. мачанкі.

поршань, ✂, м.

Рухомая дэталь, падоўжаная ці ў форме дыска, якая шчыльна рухаецца ўнутры цыліндра і нагнятае або выпампоўвае вадкасць, газ, пару.

|| прым. поршневы, ✂.

порысты, ✂.

Які мае многа пор.

• Порыстая скура.

|| наз. порыстасць, ✂.

посах, ✂, м.

Доўгі кій, на які апіраюцца пры хадзьбе.

посвіст, ✂, м.

Асобая манера свістаць, свіст.

• Салаўіны п.

поседам:

• поседам сядзець (разм.) — сядзець не ўстаючы ці знаходзіцца дзе-н., нікуды не выходзячы, не выязджаючы.

поскудзь, ✂, ж. (разм. пагард.).

Пра каго-н. агіднага, паскуднага або пра што-н. агіднае, паскуднае.

• Не чалавек, а п.

послух, ✂, м.

1. Пакорнасць, паслушэнства.

   • Трымаць дзяцей у послуху.

2. У манастырах: абавязак, ускладзены на кожнага манаха, а таксама спецыяльная работа, што прызначаецца за які-н. грэх, правіннасць.

   • Назначыць каму-н. п.

3. Чутка, пагалоска.

   • Пусціць па вёсцы п.