Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

плоскаступнёвасць, , ж.

Фізічны недахоп нагі — плоская, без выгіну форма ступні.

плоскасць, , ж.

  1. гл. плоскі.

  2. У геаметрыі: паверхня, якая мае два вымярэнні.

    • Лінія на плоскасці.
  3. Роўная, гладкая паверхня.

    • П. самалёта (крыло).
    • Нахіленая п.
    • Каціцца па нахіленай плоскасці (перан. пра паступовае маральнае падзенне).
  4. перан. Галіна, сфера распаўсюджання чаго-н., пункт гледжання.

    • Разгледзець пытанне ў іншай плоскасці.

|| прым. плоскасны, .

  • Плоскасныя вымярэнні.

плоскі, .

  1. Роўны, без узвышшаў і паглыбленняў, з прамой і гладкай паверхняй.

    • П. дах.
  2. перан. Пазбаўлены арыгінальнасці, банальны, пошлы.

    • Плоскія жарты.
    • Плоска (прысл.) вастрасловіць.

|| наз. плоскасць, .

плот, , м.

Агароджа, пераважна з жэрдак.

|| прым. плотавы, .

плотка, , ж.

Невялікая прэснаводная рыба сямейства карпавых.

|| памянш. плотачка, .

плоў, , м.

Усходняя страва, прыгатаваная з варанага ў барановым тлушчы рысу з прыправай.

плоць, , ж. (уст.).

Тое, што і цела (у 2 знач.).

  • Плоць і кроў каго, чыя або плоць ад плоці чыёй (высок.) — чыё-н. роднае дзіця, тварэнне.

плошча, , ж.

  1. Частка плоскасці, абмежаваная замкнутай ломанай або крывой лініяй.

    • П. чатырохвугольніка.
  2. Незабудаванае вялікае і роўнае месца (у горадзе, вёсцы), ад якога звычайна разыходзяцца ў розныя бакі вуліцы.

    • П. Перамогі ў Менску.
  3. Прастора, памяшканне, прызначаныя для якіх-н. мэт.

    • П. над азімыя культуры.
    • Жылая п.

плуг, , м.

Сельскагаспадарчая прылада з шырокім металічным лемяшом і адвалам для ворыва.

  • Запрэгчы каня ў п.

|| памянш. плужок, .

|| прым. плугавы, .

плутакрат, , м. (кніжн.).

Прадстаўнік найбольш багатай вярхушкі ў плутакратычнай дзяржаве.