Verbum

парывацца, ✂; незак.

Настойліва імкнуцца, намервацца што-н. зрабіць.

• Яна ўвесь час парывалася нешта сказаць.

парывісты, ✂.

1. З рэзкімі раптоўнымі парывамі, няроўны.

   • П. вецер.

2. Рэзкі, імклівы, не плаўны.

   • Парывістыя рухі.

3. Які дзейнічае парывамі (у 2 знач.), які лёгка захапляецца.

   • Парывістая натура.

|| наз. парывістасць, ✂.

• П. у рухах, у манерах.

парыжэлы, ✂.

Які парыжэў, выцвіў.

• П. капялюш.

парык, ✂, м.

Накладная прычоска з натуральных ці сінтэтычных валасоў, нашытых на аснову.

• Насіць п.
• Акцёр у парыку.

|| памянш. парычок, ✂.

|| прым. парыковы, ✂.

парыльны, ✂.

Прызначаны для таго, каб парыць (у 1 і 2 знач.), парыцца.

• П. чан.

парыльня, ✂, ж.

1. Аддзяленне ў лазні, дзе парацца.

2. Аддзяленне на фабрыцы, дзе што-н. параць (спец.).

парыраваць, ✂; зак. і незак.

1. У фехтаванні: адбіць (-біваць) удар праціўніка.

2. перан. Адразу, хутка прывесці (-водзіць) бясспрэчныя пярэчанні супраць чаго-н. (кніжн.).

   • П. доказы апанентаў.

|| зак. адпарыраваць, ✂.

парытэт, ✂, м.

1. Роўнасць, раўнапраўе бакоў (кніжн.).

2. Адносіны паміж валютамі розных краін у золаце (спец.).

парытэтны, ✂ (кніжн.).

Роўны, які ажыццяўляецца на аснове парытэту.

• Парытэтнае прадстаўніцтва.
• На парытэтных пачатках.

|| наз. парытэтнасць, ✂.

парыў, ✂, м.

1. Раптоўнае рэзкае ўзмацненне (пра вецер).

2. Моцнае імгненнае праяўленне якога-н. пачуцця; душэўны ўздым, які суправаджаецца імкненнем зрабіць што-н.

   • Працоўны п.
   • Наступальны п.