парашут, ✂, м.
Прыстасаванне для скачка з самалёта ці спуску грузу з купалам, які раскрываецца ў паветры.
|| прым. парашутны, ✂.
парашутаваць, ✂; зак. і незак. (спец.).
Спускаючыся, паляцець (ляцець) з крайне малой скорасцю.
|| зак. спарашутаваць, ✂.
парашутыст, ✂, м.
Чалавек, які робіць скачкі з парашутам.
|| ж. парашутыстка, ✂.
|| прым. парашутысцкі, ✂.
парашыць, ✂; зак. (разм.).
-
Прыняць якое-н. рашэнне, рашыць.
- Парашылі, што трэба ехаць неадкладна.
- Ну, на чым вы тут парашылі?
-
Падумаўшы, разважыўшы, прыйсці да якога-н. вываду.
- Усё абгледзеўшы, мы парашылі, што нехта ўжо тут быў да нас.
парк1, ✂, м.
Вялікі сад або пасаджаны гай з алеямі, кветнікамі і пад.
- Разбіць п.
- П. культуры і адпачынку.
|| прым. паркавы, ✂.