Verbum

папуляцыя, ✂, ж. (спец.).

Сукупнасць асобін аднаго віду, якая доўга існуе дзе-н.

• П. баброў.

папуры, нескл., н.

Музычная п’еса, якая складаецца з урыўкаў розных агульнавядомых мелодый.

папускаць, ✂; зак.

1. Пусціць куды-н. усіх, многіх.

   • П. коней у авёс.

2. Даць парасткі.

   • Таполя папускала парасткі.

папусціцца, ✂; зак.

1. Уступіць у чым-н., адступіць, адмовіцца ад чаго-н.

   • Тут я не папушчуся: будзе, як рашылі раней.

2. Даць сябе ў крыўду.

   • Ён не той чалавек, каб п.

3. Дапусціць, дазволіць што-н. (разм.).

   • Як ты магла п., што яны табе на галаву селі?

|| незак. папускацца, ✂.

папусціць, ✂; зак.

1. што і у чым. Уступіць, адмовіцца ад чаго-н.

   • Я свайго не папушчу.

2. Адпусціць, аслабіць, зрабіўшы даўжэйшым.

   • П. канцы вяроўкі.

3. чым. Кінуць з размаху (разм.).

   • П. каменем.

|| незак. папускаць, ✂.

папухнуць, ✂; зак.

Апухнуць — пра ўсіх, многіх або ўсё, многае.

• Ногі папухлі.

папытацца, ✂; зак.

1. каго або у каго. Задаць каму-н. пытанне, каб даведацца пра што-н.

   • Папытайся ў яе пра здароўе маці.

2. чаго або ў каго. Папрасіць дазволу на што-н., звярнуцца з якой-н. просьбай.

   • Сам пачаў рабіць ні ў кога не папытаўшыся.

папытаць, ✂; зак.

Звярнуцца да каго-н. з пытаннем, каб даведацца пра што-н.

• Папытай, калі яны ад’язджаюць.

папыхкваць, ✂; незак. (разм.).

Выпускаць час ад часу дым, пару.

• П. люлькай.
• На станцыі папыхкваў паравоз.

папялець, ✂; незак.

1. Ператварацца ў попел (разм.).

   • Папялела хата ў агні.

2. Набываць колер попелу.

   • Познім летам папялеюць зоркі.