Verbum

пазалечваць, ✂; зак.

Залячыць, загаіць усё, многае.

• П. раны.

пазаліваць, ✂; зак.

1. Заліць, затапіць усё, многае.

   • Паводка пазалівала паплавы.

2. Абліць, запэцкаць якой-н. вадкасцю ўсё, многае або ў многіх месцах.

   • П. абрус віном.

3. Затушыць вадой усё, многае.

   • П. вогнішчы.

4. Пакрыць чым-н. вадкім, здольным зацвярдзець — пра ўсё, многае.

   • П. дарогі гудронам.

пазалота, ✂, ж.

Тонкі слой золата на паверхні чаго-н.

• Гадзіннік з пазалотай.

|| прым. пазалотны, ✂.

пазалятаць, ✂; зак.

1. Заляцець, апынуцца дзе-н. — пра ўсіх, многіх або ўсё, многае.

   • Птушкі пазаляталі далёка.

2. Уляцець куды-н. — пра ўсіх, многіх ці усё, многае.

   • Галубы пазаляталі ў двор.

пазамазваць, ✂; зак.

1. Замазаць, заляпіць чым-н. усё, многае.

   • П. надпісы на сцяне.

2. Запэцкаць, забрудзіць усё, многае.

   • П. рукі фарбай.

пазамакаць, ✂; зак.

1. Стаць мокрым, замокнуць — пра ўсё, многае.

   • Сена пазамакала.

2. Набрыняўшы, перастаць цячы — пра ўсё, многае.

   • Бочкі пазамакалі.

пазаматачны, ✂:

• пазаматачная цяжарнасць — цяжарнасць, пры якой плод развіваецца па-за маткай.

пазамінулы, ✂ (разм.).

Які папярэднічаў мінуламу, пазалеташні.

• П. год.

пазаморваць, ✂; зак.

Замарыць усіх, многіх.

• П. коней.

пазамочваць, ✂; зак.

Замачыць, зрабіць мокрым усё, многае.

• П. ногі.