Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

пабягушкі, :

  • на пабягушках (разм.) — для дробных паслуг, на пасылках.

  • Хлопчык быў у іх на пабягушках.

пабяляны, .

Пакрыты ўнутры белай палівай, эмаллю, эмаліраваны.

  • П. чыгун.

пава, , ж.

Самка паўліна.

|| прым. павіны, .

павабны, .

Які вабіць да сябе, прывабны.

  • Павабная знешнасць.
  • Павабная ўсмешка.

|| наз. павабнасць, .

павага, , ж.

Пачцівыя адносіны, выкліканыя прызнаннем чыіх-н. высокіх якасцей, заслуг.

  • Выхоўваць павагу да старэйшых.
  • Карыстацца павагай.

павадзіць, ; зак.

  1. Водзячы, прымусіць хадзіць на працягу якога-н. часу.

    • П. каня.
    • П. гасцей па горадзе.
  2. чым. Зрабіць некалькі рухаў чым-н. па паверхні або ў розных напрамках.

    • П. указкай па карце.

павадок, , м.

Кароткі повад, а таксама рэмень, на якім водзяць сабак.

  • Узяць сабаку на п.

  • Ісці на павадку ў каго (разм. неадабр.) — знаходзіцца ў залежнасці ад каго-н.

|| прым. павадковы, .

павадыр, , м.

Той, хто водзіць каго-н., дапамагае каму-н. ісці.

  • Сляпы сляпому не п. (прыказка).
  • П. мядзведзя.
  • Сабакі-павадыры.

паважаны, .

Які выклікае пачуццё павагі, да якога адчуваюць павагу.

  • П. чалавек.
  • Паважаныя таварышы (ветлівы зварот).
  • Паслухайце, п.! (наз.; фамільярны зварот).

паважаць, ; незак.

  1. Адносіцца з павагай да каго-, чаго-н.

    • П. старэйшых.
    • П. чужую думку.
    • Прымусіць сябе п.
  2. Любіць, цаніць што-н.

    • П. бліны з мачанкай.
    • П. рыбалку.