Verbum

непахісны, ✂ (кніжн.).

1. Такі, што нельга пахіснуць; устойлівы.

   • Стаяць непахісна (прысл.) на варце міру.

2. Цвёрды, стойкі (у сваіх намерах, перакананнях і пад.).

   • Н. змагар.

|| наз. непахіснасць, ✂.

непачаты, ✂.

Такі, якога яшчэ не пачыналі, за які яшчэ не браліся; цэлы.

• Непачатая буханка.

◊

• Непачаты край (работы, спраў) (разм.) — вельмі многа.

непачцівы, ✂.

Які адносіцца да людзей без павагі; недалікатны.

• Н. мужчына.

|| наз. непачцівасць, ✂.

непашана, ✂, ж.

Непачцівыя адносіны да каго-н.

• Н. да старэйшых.

непераадольны, ✂.

Такі, што немагчыма адолець.

• Непераадольная перашкода.

|| наз. непераадольнасць, ✂.

неперакладальны, ✂.

Які нельга дакладна перакласці на іншую мову.

• Неперакладальнае словазлучэнне.

|| наз. неперакладальнасць, ✂.

непераможны, ✂.

Такі, якога нельга перамагчы.

• Непераможная сіла.

|| наз. непераможнасць, ✂.

непераўзыдзены, ✂.

Такі, што нельга пераўзысці, зрабіць лепш.

• Н. твор мастацтва.

|| наз. непераўзыдзенасць, ✂.

непераходны, ✂.

У граматыцы: пра дзеяслоў, які не патрабуе пасля сябе прамога дапаўнення ў форме вінавальнага склону без прыназоўніка са значэннем аб’екта.

|| наз. непераходнасць, ✂.

непісьменны, ✂.

1. Які не ўмее чытаць і пісаць.

   • Н. чалавек.
   • Навучанне непісьменных (наз.).

2. Які не мае адпаведных ведаў у якой-н. галіне, недасведчаны ў чым-н.

   • Н. рэцэнзент.

3. Які выкананы без належнага ведання справы, з памылкамі.

   • Н. чарцёж.

|| наз. непісьменнасць, ✂.