Verbum

недавер, ✂, м.

Тое, што і недавер’е.

недаверак, ✂, м.

1. Няверны, які не верыць у бога.

2. Недаверлівы чалавек.

недавер’е, ✂, н.

Сумненне ў правільнасці, праўдзівасці чаго-н., падазронасць, адсутнасць давер’я.

• Вотум недавер’я (неадабрэнне парламентам дзейнасці ўрада; спец.).

недавучка, ✂, м.; ✂, ж., ✂ (разм.).

Недавучаны, маладасведчаны чалавек.

недавярак, ✂, м. (разм.).

1. Чалавек, які не верыць у бога.

2. Бязлітасны, жорсткі чалавек; ліхадзей.

недагледзець, ✂; зак.

1. Праявіць недастаткова ўвагі пры наглядзе за кім-, чым-н., не ўберагчы ад каго-, чаго-н.

   • Н. дзіця.

2. Не заўважыць, правяраючы што-н.

   • Карэктар недагледзеў памылку.

недагляд, ✂, м.

Недастатковы нагляд за кім-, чым-н.; памылка, промах, зробленыя з-за няўважлівасці, нядбайнасці.

• Дапусціць н.

недакорм, ✂, м.

Недастатковае кармленне, харчаванне; няпоўная выдача корму.

• Н. затрымлівае рост маладняку.

недакурак, ✂, м.

Рэштка недакуранай папяросы, цыгары, акурак.

недалёкі, ✂.

1. Які знаходзіцца або адбываецца на нязначнай адлегласці; які мае невялікую працягласць.

   • Н. лес.

2. Такі, які адбываўся нядаўна або адбудзецца, надыдзе неўзабаве.

   • Недалёкае мінулае.

3. перан. Разумова абмежаваны; някемлівы.

   • Н. чалавек.

4. недалёка, у знач. вык. і прысл. Блізка па адлегласці і часе.

   • Вёска недалёка.
   • Да вечара ўжо недалёка.

◊

• Недалёка ад каго-чаго, прыназ. — на блізкай адлегласці ад каго-, чаго-н.

• Жыць недалёка ад лесу.
• Недалёка ад вёскі — рака.

|| наз. недалёкасць, ✂.