Verbum

неабходны, ✂.

1. Такі, без якога нельга абысціся; патрэбны.

   • Неабходныя рэчы.
   • Неабходныя інструменты.

2. Абавязковы, непазбежны.

   • Неабходныя меры.

неабчасаны, ✂.

1. Неапрацаваны часаннем.

   • Н. камень.

2. перан. Неадукаваны, некультурны, грубы (разм.).

|| наз. неабчасанасць, ✂.

неаглабалізм, ✂, м.

Імкненне вялікай дзяржавы да сусветнага панавання.

|| прым. неаглабалісцкі, ✂.

• Неаглабалісцкія імкненні.

неаглядны, ✂.

Тое, што і неабсяжны.

• Неаглядныя прасторы.

|| наз. неагляднасць, ✂.

неадабральны, ✂.

Які выражае неадабрэнне.

• Н. погляд.

|| наз. неадабральнасць, ✂.

неадабрэнне, ✂, н.

Адмоўная ацэнка каго-, чаго-н.

• Выказаць сваё н.

неаддзельны, ✂.

Такі, якога нельга аддзяліць ад другога.

• Неаддзельныя паняцці.

|| наз. неаддзельнасць, ✂.

неад’емны, ✂ (кніжн.).

Які з’яўляецца састаўной, арганічнай часткай каго-, чаго-н.; неадрыўны.

• Народнасць — неад’емная рыса творчасці Якуба Коласа.

|| наз. неад’емнасць, ✂.

неадкладны, ✂.

Які нельга адкласці; тэрміновы.

• Н. рамонт.
• Неадкладная дапамога.

|| наз. неадкладнасць, ✂.

неадкуль, прысл.

Няма такога месца (адкуль можна было б атрымаць, чакаць каго-, чаго-н.).

• Гасцей чакаць н.