Verbum

нахамутаць, ✂; зак. (разм.).

Нарабіць блытаніны, недарэчных памылак у якой-н. справе.

нахапацца, ✂; зак.

1. Захапіць, схапіць многа чаго-н.

   • Нахапаўся зямлі колькі хацеў.

2. перан. Павярхоўна, выпадкова засвоіць што-н. (неадабр.).

нахапаць, ✂; зак.

1. Хапаючы, набраць у вялікай колькасці.

   • Н. грошай.

2. перан. Тое, што і нахапацца (у 2 знач.) (неадабр.).

нахапіцца, ✂; зак.

1. Нечакана настаць, пачацца.

   • Дзень нахапіўся неўзаметку.

2. Ускочыць, з’явіцца на чым-н.

   • На лбе нахапіўся гуз.

нахапкам, прысл. (разм.).

Спехам, наспех, на скорую руку.

• Вымерхаўшыся за дзень, ён н. сёрбаў тлустую крупеню.

нахаркаць, ✂; зак. (разм.).

Харкаючы, напляваць.

• Н. на падлогу.

нахваліцца, ✂; зак.

1. Нагаварыць пра сябе многа добрага.

2. Вельмі пахваліць (звычайна з адмоўем «не»).

   • Маці сынам не нахваліцца.

нахваліць, ✂; зак.

Нагаварыць аб чым-, кім-н. добрага; расхваліць.

|| незак. нахвальваць, ✂.

нахвалявацца, ✂; зак.

Моцна або доўга пахвалявацца.

• Нахвалявалася за здароўе бацькі.

нахвастаць, ✂; зак.

Адсцябаць дубцом.

|| незак. нахвостваць, ✂.