Verbum

нахлынуць, ✂; зак.

1. Імкліва набегчы, нацячы ў вялікай колькасці.

   • Нахлынула хваля.
   • Нахлынуў натоўп.

2. перан. Раптоўна прыйсці, набегчы, з’явіцца ў вялікай колькасці.

   • Нахлынулі карнікі.

3. перан. Узнікнуць, з’явіцца (пра думкі, пачуцці і пад.).

   • Нахлынулі ўспаміны.

нахлябтацца, ✂; зак.

1. Уволю пахлябтаць.

2. Напіцца гарэлкі, віна (груб.).

   • Нахлябтаўся, што сцежкі не бачыць.

нахмарыцца, ✂; зак.

Пра неба: пакрыцца, аблажыцца хмарамі.

• Нахмарылася, ці не будзе дажджу?

|| незак. нахмарвацца, ✂.

нахмураны, ✂.

1. Хмурны, пануры.

   • Н. твар.

2. перан. Пахмурны, змрочны, цёмны (аб прадметах і з’явах прыроды).

   • Нахмуранае неба.

|| наз. нахмуранасць, ✂.

нахмурыцца, ✂; зак.

1. Стаць хмурым, панурым.

2. перан. Зрабіцца пахмурным, змрочным, цёмным (аб прадметах і з’явах прыроды).

   • Неба нахмурылася.

|| незак. нахмурвацца, ✂.

нахмурыць, ✂; зак.

Сурова наморшчыць (твар, лоб), насупіць (бровы).

|| незак. нахмурваць, ✂.

нахмыліцца, ✂; зак.

Прыціснуўшы вушы да галавы, падрыхтавацца да нападу або абароны (пра каня).

нахохліцца, ✂; зак. (разм.).

Скурчыцца, натапырыўшы пер’е (пра птушак).

• Верабей нахохліўся.

нахохліць, ✂; зак. (разм.).

Натапырыць, падняць пер’е (пра птушак).

нахрапам, прысл. (разм.).

Дзейнічаць н.