Verbum

натуралізаваць, ✂; зак. і незак. (кніжн.).

Даць (даваць) правы грамадзянства (чужаземцу).

|| наз. натуралізацыя, ✂.

натуралізм, ✂, м.

Напрамак у літаратуры і мастацтве, які характарызуецца імкненнем да знешне дакладнага капіравання рэчаіснасці без мастацкіх абагульненняў, ідэйнай ацэнкі таго, што адлюстроўваецца.

|| прым. натуралістычны, ✂.

натураліст, ✂, м.

1. Той, хто вывучае, даследуе прыроду.

   • Гурток юных натуралістаў.

2. Паслядоўнік натуралізму.

натуральны, ✂.

1. Уласцівы прыродзе, створаны прыродай; не штучны.

   • Натуральныя ўмовы.

2. Абумоўлены законамі прыроды.

   • Партрэт у натуральную велічыню.

3. Які існуе ад прыроды, прыроджаны.

   • Н. імунітэт.

4. Сапраўдны, прыродны; проціл. штучны.

   • Н. шоўк.

5. Які адпавядае рэчаіснасці; сапраўдны.

   • Натуральная велічыня прадмета.

6. Нармальны, звычайны.

   • Н. выгляд.

7. Які атрымліваецца, аплачваецца натурай (у 4 знач.).

   • Натуральная аплата.

○

• Натуральная гаспадарка (спец.) — гаспадарка, у якой прадукты працы вырабляюцца для задавальнення патрэб толькі саміх вытворцаў.

• Натуральны рад (спец.) — бесканечная паслядоўнасць 1, 2, 3, 4, 5,... , што складаецца з цэлых дадатных лікаў, размешчаных па парадку іх узрастання.

|| наз. натуральнасць, ✂.

натурфіласофія, ✂, ж.

Агульная назва існаваўшых да 19 ст. філасофскіх вучэнняў аб прыродзе, якія грунтаваліся не на доследных даных навук, а на абстрактных філасофскіх прынцыпах.

|| прым. натурфіласофскі, ✂.

натуршчык, ✂, м.

Чалавек, які пазіруе перад мастаком, скульптарам.

|| ж. натуршчыца, ✂.

натурысты, ✂.

Наравісты, упарты.

• Н. конь.

натурыцца, ✂; незак.

Наравіцца, упірацца, упарціцца.

натхненне, ✂, н.

1. Стан творчага ўздыму.

   • Плённа пішацца ў хвіліны натхнення.

2. Душэўны ўздым, захапленне.

   • Гаварыць з натхненнем.

натхніцца, ✂; зак.

Адчуць натхненне; прыйсці ў стан душэўнага ўздыму.

|| незак. натхняцца, ✂.