Verbum

насвідраваць, ✂; зак.

Нарабіць свердзелам нейкую колькасць адтулін.

• Н. дзірак.

насвістваць, ✂; незак.

Свістам перадаваць якую-н. мелодыю.

• Н. вальс.

|| наз. насвістванне, ✂.

насевак, ✂, м. (разм.).

1. Насенне, прызначанае для пасеву.

   • Грузавік вазіў н.

2. Наогул усё тое, што сеецца, ляціць, падае зверху.

   • Н. з шышак.
   • Н. са шчодрага неба.

наседзець, ✂ і насядзець, ✂; зак.

1. Пра птушак: сагрэць яйкі цяплом свайго цела, выседжваючы птушанят.

2. Нажыць якую-н. хваробу ў выніку працяглага сядзення (разм.).

   • Н. гемарой.

|| незак. наседжваць, ✂.

населенасць, ✂, ж.

1. Шчыльнасць насельніцтва.

   • Н. гарадоў.

2. Наяўнасць насельніцтва.

   • Слабая н.

населены, ✂.

Які мае насельніцтва; заселены.

• Н. востраў.

○

• Населены пункт — агульная назва месц, дзе жывуць людзі (горад, вёска і пад.).

насельніцтва, ✂, н.

Жыхары якога-н. месца (краіны, горада і пад.).

• Н. раёна.
• Перапіс насельніцтва.

насен...

Першая частка складаных слоў са знач. які мае адносіны да насення (у 2 знач.), напр. насензбожжа, насенфонд.

насеністы, ✂.

Які мае многа насення.

• Н. агурок.

насенне, ✂, н.

1. Зачатак вышэйшых раслін, які складаецца з зародка і абалонкі; семя, зерне.

   • Н. развіваецца з семязавязі.

2. мн. Зярняты раслін, прызначаныя для пасеву.

   • Н. жыта.

3. перан. Пачатак чаго-н.; тое, што мае ўплыў, уздзеянне.

   • Пасеяць у сэрцы добрае н.

4. Нашчадкі каго-н. (перан.; разм.).

   • Мы дарэмна тут загінем і насення не пакінем.

|| прым. насенны, ✂.

• Насенная бульба.