Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

наперагонкі, прысл.

Стараючыся апярэдзіць адзін аднаго, навыперадкі.

  • Кінуцца н.

наперад, прысл. і прыназ.

  1. прысл. У напрамку перад сабой.

    • Зрабіць крок н.
    • Глядзець н.
    • Жыццё кліча нас н. (перан.).
  2. прысл. Раней часу, раней за што-н. іншае (разм.).

    • Пахваліцца н.
  3. прысл. Раней вызначанага тэрміну, авансам.

    • Узяць плату н.
  4. у знач. вык. Ужыв. як каманда рухацца ў напрамку перад сабой.

    • Н., сябры!
  5. прыназ. Спалучэнне з прыназ. “наперад” выражае прасторавыя адносіны і ўжыв. пры назве асобы ці прадмета, на лінію руху якіх ці ў напрамку перад якімі хто-, што-н. выходзіць, выбягае і пад.

    • Забегчы н. каму-небудзь.

наперадзе, прысл. і прыназ.

  1. прысл. На нейкай адлегласці перад кім-, чым-н.

    • Ісці н.
    • Н. быў лес.
  2. прысл. У будучым.

    • У цябе яшчэ ўсё н.
    • Н. была цікавая работа.
  3. прыназ. Спалучэнне з прыназ. «наперадзе» выражае прасторавыя адносіны: ужыв. пры назве асобы ці прадмета, на некаторай адлегласці перад якімі хто-, што-н. знаходзіцца.

    • Ісці н. ўсіх.
    • Сесці н. каго-н.

наперакор, прысл.

  1. прысл. Насуперак чаканням, не так, як хто-н. хацеў.

    • Гаварыць н.
  2. прыназ. Не зважаючы на што-н.

    • Н. стыхіі.

наперакос, прысл.

  1. Коса, не прама ў адносінах да чаго-н.

    • Дзверы павяло н.
  2. перан. Не так, як трэба, як жадалася.

    • Жыццё пайшло н.

наперарэз, прысл.

  1. прысл. Перасякаючы каму-н. шлях.

    • Кінуцца н.
  2. прыназ. каму-чаму. Спалучэнне з прыназ. «наперарэз» вызначае напрамак, што перасякае каму-, чаму-н. рух, шлях.

    • Бегчы н. машыне.

наперснік1, , м.

Частка верхавой конскай збруі з трох рамянёў, з якіх адзін ідзе ад персі да папругі, а два па баках.

наперснік2, , м. (уст.).

Вельмі блізкая асоба, якой давяраюць інтымныя тайны.

|| ж. наперсніца, .

наперстаўка, , ж.

Травяністая лекавая расліна з кветкамі, якія нагадваюць напарстак.

наперці, ; зак. (разм.).

  1. Штурхаючы, націснуць усім целам.

    • Н. на дзверы.
  2. Прыйсці ў вялікай колькасці.

    • У залу наперла многа людзей.
  3. чаго. Прынесці, прывезці ў вялікай колькасці чаго-н.

    • Н. дошак на падлогу.
  4. чаго. Напхаць у вялікай колькасці чаго-н.

    • Н. вопраткі ў шафу.
  5. безас., каму. Вельмі спатрэбіцца, прыспічыць.

    • Наперла ж яму менавіта сёння ехаць.

|| незак. напіраць, .