Verbum

надысці, ✂; зак.

1. Настаць, наблізіцца.

   • Надышоў час расстання.

2. Прайсці нейкую адлегласць.

   • Мы ўжо надышлі кіламетраў восем.

3. Прыйсці, з’явіцца куды-н.

   • Неўзабаве надышлі астатнія.

|| незак. надыходзіць, ✂.

|| наз. надыход, ✂.

надыхацца, ✂; зак.

Уволю, многа падыхаць.

• Н. горным паветрам.

надыхаць, ✂; зак.

1. Нагрэць паветра дыханнем.

   • Н. у вагоне.

2. Дыхнуць, падыхаць некалькі разоў на што-н.

   • Н. на замёрзлую шыбу.

наедак, ✂, м. (разм.).

Тое, чым можна наесціся; пажыва.

• Цукеркі — гэта не н.

наедзь, ✂, ж.

Камень на зубах у каня.

• Конь дужа стары — бачыш на зубах якая н.

наезд, ✂, м.

1. гл. наехаць.

2. Прыезд каго-н. куды-н. на нейкі час.

   • Н. турыстаў.

3. Раптоўны набег, напад вялікай колькасці каго-, чаго-н.

   • Н. карнікаў.

наездам, прысл.

Прыязджаючы зрэдку і ненадоўга.

• Бываў у вёсцы п.

наезджы, ✂ (разм.).

Які прыехаў, наехаў адкуль-н.

• Н. люд.

наездзіць, ✂; зак.

1. Праездзіць нейкі час; ездзячы, праехаць пэўную колькасць кіламетраў.

   • Н. тысячы кіламетраў.

2. Частай яздой пракласці, утрамбаваць дарогу.

   • Н. шлях.

3. Прывучыць да язды.

   • Н. рысака.

наезнік, ✂, м.

Чалавек, які добра ездзіць вярхом; спецыяліст па верхавой яздзе.

• Цыркавы н. (артыст, які выступае на кані).

|| ж. наезніца, ✂.

|| прым. наезніцкі, ✂.