Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

мэкаць, ; незак. (разм.).

Утвараць працяжныя гукі «мэ-мэ» (пра авечак, коз).

|| аднакр. мэкнуць, .

|| наз. мэканне, .

мэндлік, , м.

Пяць снапоў аўса, ячменю, пастаўленыя кучкай каласамі ўгору для прасушкі і накрытыя распрасцёртым снапом зверху.

мэр, , м.

Галава муніцыпалітэта, гарадскога кіраўніцтва.

мэрыя, , ж.

Муніцыпальнае ўпраўленне, а таксама будынак, дзе знаходзіцца гэта ўпраўленне.

мэта, , ж.

Тое, да чаго імкнуцца, што трэба ажыццявіць.

  • Ісці да запаветнай мэты.

  • З мэтай — для таго каб.

|| прым. мэтавы, .

мэтавы, .

  1. гл. мэта.

  2. Накіраваць на дасягненне якой-н. мэты (спец.).

    • Мэтавае фінансаванне.

мэтазгодны, .

Які адпавядае вызначанай мэце, разумны, карысны.

  • Мэтазгоднае рашэнне.

|| наз. мэтазгоднасць, .

мэтанакіраваны, .

Які вызначаецца пастаўленай мэтай, практычна карысны.

|| наз. мэтанакіраванасць, .

мэтлахі, , н. (разм.).

  1. Зрыўкі, шматкі чаго-н.

    • Разарваць на м.
  2. Незайздросныя пажыткі, сціплыя манаткі.

    • Сабраў свае м. і паехаў.

мюзікл, , м.

  1. Музычны твор для сцэны, пераважна камедыйнага характару, у якім выкарыстоўваюцца элементы эстрады, аперэты, балета і інш.

  2. Кінафільм такога роду.