Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

маршчыністы, .

Пакрыты маршчынамі.

  • М. лоб.

|| наз. маршчыністасць, .

маршчыніцца, ; незак.

Тое, што і моршчыцца (у 3 знач.).

маршчыніць, ; незак.

Утвараць маршчыны на твары.

  • М. лоб.
  • Хвалі маршчыняць ваду (перан.).

маршыраваць, ; незак.

Крочыць, ісці па-ваеннаму.

|| зак. прамаршыраваць, .

|| наз. маршыроўка, і маршыраванне, .

марыва, , н.

  1. Прывід, здань.

  2. Туман, непразрыстасць паветра, смуга.

|| прым. марыўны, .

марыйцы, , м.

Народ угра-фінскай моўнай групы, які складае карэннае насельніцтва Рэспублікі Марый Эл, што ўваходзіць у склад Расійскай Федэрацыі.

|| ж. марыйка, .

|| прым. марыйскі, .

марылка, , ж.

  1. Вадкасць, якой насычаюць драўляную паверхню з мэтай афарбоўкі.

  2. Вадкасць, якой мораць насякомых (разм.).

марынаваць, ; незак.

  1. Кансерваваць, нарыхтоўваць што-н. у марынадзе (у 1 знач.).

    • М. грыбы.
  2. перан. Знарок затрымліваць, адкладваць выкананне чаго-н. (разм.).

    • М. справу.

|| зак. замарынаваць, .

|| наз. марынаванне, .

марынад, , м.

  1. Соўс з воцату, прыпраў і алею.

  2. звычайна мн. Замарынаваныя прадукты.

|| прым. марынадны, .

марыніст, , м.

Мастак, які малюе марскія краявіды.

|| ж. марыністка, .