Verbum

малоць​², ✂; незак. (разм.).

Балабоніць, гаварыць абы-што.

• М. лухту (гаварыць што-н. недарэчнае).

◊

• Малоць языком (разм. неадабр.) — балбатаць няспынна, гаварыць абы-што.

малочаны, ✂.

Абмалочаны.

• Малочанае збожжа.

малочнасць, ✂, ж.

Здольнасць даваць тую ці іншую колькасць малака.

• М. кароў.

малочна-васкавы, ✂.

Ступень спеласці збажыны, якая вызначаецца светла-жоўтым колерам.

• Малочна-васкавая спеласць.

малочнік, ✂, м.

1. Збаночак, у якім малако падаецца на стол.

2. Мужчына, які прадае малако і малочныя прадукты (разм.).

малочніца​¹, ✂, ж.

Прадаўшчыца малака і малочных прадуктаў.

малочніца​², ✂, ж.

Грыбковае захворванне слізістай абалонкі поласці рота ў грудных дзяцей.

малочны, ✂.

1. гл. малако.

2. Які дае многа малака.

   • Малочная карова.

3. Звязаны з перапрацоўкай малака.

   • М. завод.

4. Які выдзяляе малако.

   • Малочныя залозы.

5. Прызначаны для малака.

   • Малочныя бітоны.

6. Выкармлены малаком.

   • Малочныя парасяты.

7. малочнае, -нага, н. Ежа з малаком або з малака.

   • Ён харчуецца толькі малочным.

◊

• Малочныя зубы — зубы ў дзяцей, якія выпадаюць пасля шасцігадовага ўзросту.

• Малочны брат або малочная сястра — аб няродных людзях, выкармленых малаком адной жанчыны.

• Малочныя рэкі з кісельнымі берагамі (разм.) — матэрыяльна забяспечанае жыццё.

малпа, ✂, ж.

1. Млекакормячая жывёліна атрада прыматаў, якая па будове свайго цела з’яўляецца самай блізкай да чалавека.

   • Шыраканосыя малпы.

2. Пра чалавека, які крыўляецца (разм.).

|| памянш. малпачка, ✂.

|| прым. малпавы, ✂ і малпіны, ✂.

• Малпавы запаведнік.
• Малпінае футра.

малпаваць, ✂; незак. (разм.).

Крыўляцца, пераймаць чые-н. рухі, міміку і пад.

|| наз. малпаванне, ✂.