Verbum

ляпіцца, ✂; незак.

1. Быць пластычным, прыгодным для лепкі.

   • Пластылін добра лепіцца.

2. Цесна размяшчацца адзін каля другога.

   • Абапал вуліцы ляпіліся старэнькія хаткі.

3. Стварацца з пластычных матэрыялаў.

   • Скульптурныя партрэты лепяцца марудна.

ляпіць, ✂; незак.

1. Ствараць, рабіць якія-н. фігуры з пластычнага, мяккага матэрыялу.

   • Л. бюст.
   • Л. характар (перан.).
   • Не святыя гаршкі лепяць (прыказка: хоць і цяжка, але зможам, справімся).

2. Тое, што і прыклейваць (разм.).

   • Л. маркі.

3. З сілай ісці (пра мокры снег).

   • Снег лепіць у вокны.

|| зак. вылепіць, ✂, наляпіць, ✂, зляпіць, ✂ і заляпіць, ✂.

|| наз. лепка, ✂.

ляпніна, ✂, ж. (спец.).

Тое, што вылеплена, ляпныя ўпрыгожанні.

ляпны, ✂.

1. Зроблены лепкай.

   • Ляпныя работы.

2. З скульптурным упрыгожаннем.

   • Ляпная столь.

ляпсус, ✂, м. (кніжн.).

Грубая, недарэчная памылка, прыкры недагляд.

лярд, ✂, м.

Топленае свіное сала.

лясгас, ✂, м.

Скарачэнне: лясная гаспадарка — прадпрыемства, якое займаецца ўлікам і выкарыстаннем ляснога фонду, развядзеннем лесу і пад.

|| прым. лясгасаўскі, ✂.

лясіна, ✂, ж. (разм.).

1. Адно дрэва.

   • Віхор зваліў такую лясіну.

2. зб. Ссечаныя дрэвы як лесаматэрыял.

   • Сплаў карабельнай лясіны.

лясісты, ✂.

Густа зарослы лесам.

• Л. раён.
• Л. край.

|| наз. лясістасць, ✂.

ляск, ✂, м.

1. Кароткі, звонкі гук, які ўтвараецца ад удару металічнымі прадметамі аб метал або камень.

   • Л. ланцугоў.

2. Рэзкі, сухі гук пры лясканні чым-н.

   • Л. пугі.