Verbum

кудлач, ✂, м. (разм.).

Пра чалавека з доўгімі кудлатымі валасамі.

кудлы, ✂, н. (разм.).

Доўгія скалмачаныя пасмы валасоў.

куды, прысл.

1. пыт. і адноснае. У якім напрамку?, у якое месца?

   • К. едзе аўтобус?
   • Дом, к. пераехалі суседзі.

2. пыт. На што? для якой мэты? (разм.).

   • К. столькі цукру пайшло?

3. у знач. часц. У спалучэнні з вышэйшай ступенню прыметнікаў і прыслоўяў абазначае: значна, намнога (разм.).

   • Гэта сукенка к. лепшая за тую.

4. у знач. часц. Выражае сумненне, немагчымасць чаго-н.

   • К. мне да вас!

◊

• Куды каторы — у розныя бакі разляцецца, разбегчыся.

• Куды ні кінь вокам (разм.) — усюды.

• Хоць куды (у знач. вык.) (разм.) — добры ва ўсіх адносінах, прыгодны да ўсяго.

кудысьці, прысл.

Невядома куды.

• Сын к. пайшоў.

куды-небудзь, прысл.

Усё роўна куды; у няпэўнае месца.

куды-нікуды, прысл.

У якое-н. месца.

• Ну ходзім жа куды-нікуды.

кужаль, ✂, м.

1. Валакно ачэсанага лёну, а таксама ніткі з такога валакна.

   • Спрасці к.

2. Палатно з такіх нітак.

   • Наткаць абрусаў з кужалю.

|| прым. кужэльны, ✂.

• Кужэльныя ніткі.
• Кужэльная кашуля (пашытая з кужалю; у 2 знач.).

кузаў, ✂, м.

Частка павозкі, экіпажа, аўтамашыны і пад., якая служыць для размяшчэння людзей або грузаў.

|| прым. кузаўны, ✂.

кузня, ✂, ж.

1. Майстэрня з горнам для ручной коўкі металу.

2. перан., чаго. Месца, дзе ствараецца што-н. вельмі важнае, істотнае (высок.).

   • Інстытут — к. маладых спецыялістаў.

|| прым. кузневы, ✂.

кузурка, ✂, ж.

Усякае маленькае, дробнае насякомае.

|| памянш. кузурачка, ✂.